Enn af ferðum til tannlæknis

Undirrituð hefur áður bloggað um ferðir til tannlæknis, sbr. blogg síðan um miðjan mars þegar hún var sárþjáð af tannrótarbólgu.

Enn var hún plötuð í stólinn hræðilega og með hroðalegum afleiðingum í þetta skiptið.
Grunlaus sat hún og hélt í heimsku sinni að aðeins þyrfti að gera við eina litla tönn þegar tannlæknirinn tjáði henni að nú þyrfti aldeilis að bretta upp ermarnar, það þyrfti að fylla upp í hér og hvar og styðja við þessa og hina tönnina og loks fjarlægja heila tönn því eitthvað fór hún í taugarnar á doktornum.
Meðan ég upplifði mestu kvalir sem ég hef kynnst flautaði doktorinn glaður í bragði lagið sem kætir hvers manns lund ; don´t worry,be happy.
 
Ég hata tannlækna, þeir ættu ekki að fjölga sér!
 

Ung var ég forðum...
 
og svo ólánsamlega vildi til að ég hafði ekki þær gáfur sem ég hef í dag.
 
Ég hélt til dæmis að:

• ...þegar ringdi væri guð að gráta
• ...það væri í alvöru hægt að heyra grasið gróa, hárið vaxa og neglurnar lengjast eins og segir svo skemmtilega í laginu
• ...ef maður kláraði ekki allan matinn sinn yrði maður aldrei stór.  (Alltaf þegar ég sá dverg hugsaði ég; "þessi hefði heldur betur átt að klára matinn sinn")
• ...að jólasveinninn væri til

Mikið var maður mikill kjáni í den tid.

Í gær
..hélt ég bókstaflega að lífi mínu væri lokið.
Ég fékk þennan líka rosalega hiksta að ég hélt að himinn og jörð væru að farast og ég lagðist á bakið og beið dánarstundarinar.

Ég prófaði flest ráð sem mér hafa verið kennd, stóð á höndum tveim, hoppaði upp og niður, lét nærstandandi mann bregða mér og át sykurmola.
Þessi hiksti stóð í rúmar 10 mínútur.

Það var eins og þungu fargi væri létt af mér þegar hikstinn tók loks enda, en svo virðist sem móðir mín blessunin hafi gripið hikstann glóðvolgann því skömmu síðar byrjaði hún að hiksta og strax á eftir henni tók faðir minn að hiksta.

Svo virðist sem að hikstafaraldur sé að ganga.

Verið varkár.

Dálítið gerðist í vinnunni minni um daginn sem ég verð að deila með ykkur kæru lesendur.

Undirrituð var að vinna á þjónustuborðinuog var dauða nærri vegna aðgerðaleysiss.
En skyndilega varð breyting þar á þegar ung stúlka, ekki eldri en 4 vetra kom til mín með tárin á vöngunum og spurði mig hvort ég vissi um mömmu hennar. Auðvitað vissi ég ekki hvar móðir hennar var niðurkomin, og eina ráðið var að kalla mömmu hennar upp, en þá vissi grey stúlkan ekki hvað nafn móður sinnar væri. Ég tók þá tuil minna ráða og kallaði upp að í búðinni væri týnd stúlka og sagði nafn hennar.

Tíminn leið og ekkert gerðist.

Aftur kallaði ég.

Enn meiri tími leið og ekkert gerðist.

35 mín síðar kom faðir stúlkunnar að vitja hennar. Hann tjáði mér það að hann hefði nú bara verið staddur inni í skódeild að skoða, og vissi bara af dótturinni þarna hjá mér og ákvað að hafa engar áhyggjur, hún væri inni í búðinni og það væri nóg.
Maðurinn sá greinilegar fyrirlitningarsvipinn sem ég setti upp og hraðaði sér út úr búðinni.

Svona fólk á ekki að eiga börn!
Að skilja barn sitt eftir á víðavangi, vitandi að það eru 95% líkur á því að það sé að kafna vegna ekkasoga og drukkna í sínum eigin tárum.

Ég man eftir því þegar ég týndist í Fjarðarkaupum fyrir mörgum árum, þá leið mér eins og ég væri ein í heiminum og tárin sem runnu af kinnum mínum hefðu geta fyllt heila sundlaug.

Ég bið og vona að þessir foreldrar eigi eftir að hugsa sinn gang!

Aðför
Ég hef ákveðið að plana aðför að blaðberanum í götunni minni.
Blaðberinn, sem ber út einhverja auglýsingabæklinga virðist ekki sjá sér fært um að setja ruslpóstinn alla leið í bréfalúguna og skilur hann oftast eftir einhversstaðar í innkeyrslunni eða undir gluggum. Eitt sinn vaknaði ég með auglýsingabækling á sænginni hjá mér, og svo leit ég undir gluggann minn úti við og við mér blasti nokkrir aðrir bæklingar.
Eitt sem vekur mikla furðu mína er að það virðist enginn annar í götunni eiga við sama vandamál að stríða, allir fá sinn ruslpóst.

Við höfum nokkrum sinnum talað við kauða og kvartað en ekkert skánar ástandið.
Fjölskyldumeðlimir eru orðnir frekar pirraðir á þessum uppátækjum og vil ég því biðja ykkur,lesendur góðir að ráðleggja mér hvað ég eigi að gera í þessum máli.

Komið með ferskar hugmyndir!

Í vinnunni minni eru margar stundir á degi hverjum sem fara í að forðast að vinna.
Þessar dauðu stundir fara oftar en ekki í blaður en nokkrir eiga það til að hefja samsöng með öðrum flokksmeðlimum og hefur það vakið mikla lukku flokkstjórans.
Nokkrir góðir slagarar eru efst á óskalagalistanum eins og t.d. If you wanna be my lover með Spice Girls, I feel it in my fingers(þýtt af flokksmeðlimum) og gamli góði sunnudagaskólaslagarinn; "ég er ekki fótgönguliði".

En margur getur fengið nóg af þessari vitleysu og hefur maður oft á tíðum í þessu 4 sumur sem ég hef unnið þarna velt því fyrir sér hvað maður geti gert til að drepa tímann, sem er þó tengt vinnunni á einhvern hátt.

Ég hef tekið saman nokkra leiki sem njóta mikilla vinsælda þetta sumarið hjá okkur í Bæjarvinnu Álftanes og vona ég að hver sá sem er við dauðans dyr af leiðindum í sinni vinni geti notið góðs af.

Bíómyndaleikurinn:
Hinn sívinsæli bíómyndaleikur er ekki flókinn.
Einn byrjar að segja nafn á bíómynd, t.d. Lord of the rings. Þá á sá sem er næstur í röðinni að finna nafn á bíómynd sem byrjar á síðasta stafnum í myndinni sem nefnd var á undan. Hugsunartímamörk eru 5 mínútur og sá sem fer yfir þann tíma er dæmdur úr leik. Leikurinn gengur svo sinn gang þar aðeins einn stendur eftir.

Hver er maðurinn?:
Þessi leikur gengur út á það að einn skal finna upp á þekktum manni, og hinir eiga að giska hver sá maður er. Sá sem hugsaði sér manninn má aðeins svara spurningum leikmanna með já eða nei. Sá sem getur að lokum giskað á rétt svar fær að finna sér mann næst.

Hrífukast
Það sem til þarf: garðhrífur fyrir alla keppendur(mæli með grashrífur, fást í Húsasmiðjunni á sanngjörnu verði).
Gamla góða spjótkastið, nema notast er við hrífur.

Skófluleikurinn
Keppendur fá allir skóflu í hönd(fást einnig í húsasmiðjunni á sanngjörnu verði) og standa í hring. Finnið næsta stein og kastið honum á milli og grípið með skóflunni.
Sá sem missir steininn er úr.

Njótið

Alltaf eitthvað nýtt
Jú nú eru myndirnar komnar sem allir hafa beðið eftir!

Myndir frá tjaldferð hagkaups,fótboltafári,17. júní og síðast en ekki síst úr afmæli Ernu þann 19.júní

Myndirnar má nálgast hér!

Njótið!

Undanfarna daga hef ég verið frekar utanvelta hér heima við.
Ástæðuna má rekja til EM í knattspyrnu sem nú fer fram í Portúgal.

Ég hef alla tíð haft mjög gaman af fótbolta, æfði íþróttina í rúm fimm ár og ætti að vera nokkuð kunn henni.
Hins vegar hef ég alls ekkert gaman af því að horfa á fótboltaleik í sjónvarpinu.
Aðrir heimilismeðlimir virðast ekki vera á sama máli og ég, og vegna meirihluta þeirra sem horfa á leikina í sjónvarpinu hef ég verið dálítið útundan undanfarið.

Þessi keppni hefur mikil áhrif á heimilislífið skal ég segja ykkur.

Þar sem þau sem horfa á boltann halda öll með sitthvoru liðinu hefur myndast mikil spenna hér og er ég ekki frá því að við matarborðið megi líta ill augnarráð, og rifrildi um boltann er það eina sem glymur í eyrum mínum meðan ég nýt matarins.

Einnig hef ég eytt miklum peningum í höfuverkjatöflur af ýmsu tagi vegna hávaða í þessum fyrrnefndu fjölskyldumeðlimum.

Ég finn geðheilsu mína minnka með degi hverjum og með þessu áframhaldandi verð ég að panta mitt vanalega pláss á geðdeildinni innan skamms.

Þeir sem eiga við sama vandamál að stíða geta haft samband við áfallahjálp í síma 8794566 allan sólarhringinn en í sama síma er einnig hægt að panta handhægar Kurby ryksugur.

Njótið fótboltans

Dagur allra landsmanna
Já kæru landar, nú er dagur allra landsmanna liðinn.

Börnin fengu sitt, gasblöðrur,sleikjó og sykurleðjuull og foreldrar sáu mánaðarlaunin fjúka í burt vegna verðsins á þessum varningi.
Hoppað var í hoppiköstulum, fólk horfði á misgóð skemmtiatriði og hitti mann og annan.

Allt gerðist þetta á 24 klst.

-Þegar ég var ung og upp á mitt besta þótti mér einstaklega gaman að vappa um í miðbænum með foreldrum mínum með gasblöðru í hönd og sleikisnuð í kjaftinum.
Foreldrar mínir þutu um allan bæinn í leit að viðeigandi skemmtun fyrir mig og systur mína og höfðum við gaman af.

Í uppáhaldi hjá mér var ávallt Brúðubíllinn sem ég viðurkenni að ég hef enn lúmskt gaman af.-

--Nú, komin á 18 aldursár snýst 17. júní um það að fara niður í miðbæ, hitta mann og annan og drekka innlent brennivín með löndum sínum og horfa á 13. ára gelgjur á ímyndunarfylleríi.--

Dæmi hver um sig hvort er betra.

Enn af sjúkum
Enn verður hér bloggað um hinar sýktu gelgjur sem undirrituð umgengst 8 klukkustundir á hverjum virkum degi.

Undanfarna daga hafa þónokkrar gelgjur fallið í óvit vegna óhappa sem hafa aldeilis tekið á taugar stúlknanna.
Þegar þessar saklausu sálir skráðu sig í Unglingavinnuna gerðu þær sér áreiðanlega ekki grein fyrir þeim augljósu hættum sem fylgja í starfinu.
Nokkrar af gelgjunum hafa fengið áfallahjálp eftir að hafa brotið nögl við grasrakstur, og enn fleiri liggja á sjúkrahúsi eftir að hafa fengið strá í augað.
Búast má við að helmingur stúlkna, fæddar 1990 verði blindur eftir sumarið með þessu áframhaldi.

Fylgist með framhaldssögu sumarsins, hér á www.hrebbna.tk

Vátíðindi
Frést hefur að hrebbnan sé nú undir alvarlegum áhrifum gelgjunnar.
Hún er talin hafa smitast af þessum illræmda sjúkdómi í gegnum stúlkur sem hún umgengst í Unglingavinnu Bessastaðarhrepps.

Síðast sást hún í Kringlunni, nánar tiltekið í Kiss að kaupa sér glimmervaralit og magabol, en stuttu síðar var Páll Jónsson, yfirlæknir á barna og-unglingageðdeild Landspítalans var við hana í Skífunni þar sem hún var í þann mund að kaupa sér nýjasta diskinn með Sugarbabes.
Sem betur fer náði Páll að stöðva hrebbnuna áður en fór í verra og hefur hún nú verið lögð inn.

Vill undirrituð vara fólk við að umgangast stúlkur á aldrinum 10-14 ára, því þær munu, samkvæmt rannsókn Háskólans í Austur-Búlgaríu vera með gelgjusýki á háu stigi.

Verið varkár

Atburðir líðandi stundar
Ég var stödd í Hagkaup um fjögurleytið eftir vel heppnaða ferð til tannlæknis.
Rétt eftir þessa tannlæknisför þurfti ég að mæta til vinnu, enn frekar aum eftir ósköpin.

Ég var stödd á kassa í dömudeild Hagkaupa þegar athygli mín beindist að útvarpinu.

Eins og alltaf var stillt á Létt 96,7.
Ég heyrði frekar illa hvað var í gangi í , en heyrði þó fjölmiðlafrumvarpið var til umræðu.
Eyru mín sperrtust upp eins og á hundi, enda mjög áhugavert mál þetta frumvarp.
Fljótlega áttaði ég mig á að það var rödd frænda míns, Ólafs Ragnars Grímssonar sem ómaði í tækinu.
Loks heyrði ég það frá konum sem staddar voru á kassa hjá mér að nú stæði yfir blaðamannafundur á Bessastöðum.

Skyndilega var eins og öll búðin legðist í dvala.
Fólks stansaði, hætti að tala og hópaðist saman.
Hjörðin var ólík, en átti það þó eitt sameiginlegt, áhugann á frumvarpinu og gjörðum forsetans.

Allir lögðu við hlustir og þegar niðurstaða blaðamannafundarins var kynnt var eins og allt ætlaði um koll að keyra.
Fólk faðmaðist, sumir fögnuðu dátt,klöppuðu og aðrir létu sér það nægja að brosa út í eitt.
Allir virtust á einu máli um það að Óli hafði gert rétt.

Þetta var falleg stund, og sýndi samstöðu landans sem virtist hæst ánægður með að fá að taka þátt í fyrstu þjóðaratkvæðagreiðslunni.

Ég tek að ofan fyrir frænda og segi þrefalt húrra;
Húrra,
Húrra,
Húrra!

Tækniframfarir
Hrebbnan hefur síðan á haustdögum sést með stafræna myndavél hér og hvar og hefur henni loks tekist að setja þessar myndir inn á veraldarvefinn.
Myndirnar má nálgast hér

Njótið

Sumarvinna
Í þá gömlu góðu daga þegar maður var enn saklaus einstaklingur sem gekk í grunnskóla eyddi maður sumrinu í að leika sér úti,passa börn og halda tombólur og hafði virkilega gaman af.
Svo kom sú tíð að saklausa barnið þroskaðist og fór í gagnfræðaskóla, og þá var maður ekki lengur lítið saklaust barn, heldur ógnvekjandi og stórhætturlegur unglingur á gelgjuskeiði. Þá þótti ekki lengur hip og kúl að passa börn og bora í nefið, heldur var sagt við mann að nú þyrfti maður sko að sanna sig sem einstaklingur og fara í Unglingavinnu Bessastaðarhrepps, (einnig þekkt undir nafninu Herbúðir Hrannar).

Síðustu 4 ár hef ég unnið í þessum öguðu herbúðum, og þótt ágætt enda oftast eytt sumrinu í beðum, reytandi arfa í góðra vina hópi.
En nú í sumar varð breyting á.

Ég mætti að morgni þriðjudags um 8-leytið og sá fram á afslappað og skemmtilegt sumar með vinum og kunningjum, en sá draumur var skyndilega á bak og burt þegar tilkynnt var hverjir yrðu saman í hóp yfir sumarið.
Ég sat á bekk og horfi á vini mína fara hver á fætur öðrum í sína hópa, og beið eftir kalli Herforingjans. Loks var nafn mitt lesið upp, vitlaust eftirnafn, en þó nafn mitt.
Ég gekk í lið mitt, og virti fyrir mér liðsmenn. Skyndilega lá það ljóst fyrir; ég var eigi í hópi með mínum yndislegu vinum, heldur var ég sett í lið með ókunnugu fólki.

Eftir um hálftíma grátur innra með mér ákvað ég að sætta mig við hlutskipti mitt og sá fram á sumar vinnusemi og duglegheita. Stuttu eftir að ég hafði rakað burt allt gras sem til var í hreppnum sá ég hvar systir mín gekk til liðsforingjans, tók hrífu í hönd og spjallaði örlítið við liðsmennina.
Hversu frábært gat þetta orðið, hugsaði ég með mér.
Nú sá ég fram á sumar rifrilda og leiðinda, enda erum við systur ekki þekktar fyrir ást í garð hvor annarar enda frekar ólíkir persónuleikar.

Þar sem ég stóð, rakandi ímyndað gras tók ég að hlusta á samræður liðsmanna minna, sem flestar snérust um kærasta, hálf-kærasta og viðhöld. Þegar ein stúlka spurði mig hvort ég vildi nú ekki blanda geði við hana og vinkonur hennar og ég ákvað að slá til.
Hægt og býtandi dróg ég mig úr samræðunum þegar ég áttaði mig á því að þær höfðu eytt síðasta hálftímanum í að ræða um hvaða maskari væri í raun og veru sá besti.

Nú sé ég fram á sumar einveru, allavega hef ég eytt síðustu 2 dögum í samræðuR við sjálfa mig og hrífuna mína, sem nefnist Magnús.

Góðar stundir

Af veislum
Ég var stödd í veislu um daginn, eins og gengur og gerist.
Þegar ég er í veislum legg ég það oftar en ekki í vana minn að hlusta á samræður fólks. Í veislum gerist það ólíkt fólk tekur að spjalla saman um daginn og veginn.
Eftir að hafa svarað öllum ættingjum um gengi mitt í skólanum,sumarvinnuna og ástarmál settist ég niður með brauðtertubút og kókglas og hlýddi á samræður ættingja minna.

Eftir um hálftíma hlustun hafði þessi hópur farið víða í samræðunum, allt frá skiptinemum til gulrótarkökuuppskriftar og frá því til Íslenskra bíómynda.
Ég viðurkenni að samræðurnar vöktu engann sérstakann áhuga hjá mér fyrr en einn ágætur frændi minn hóf mjög svo skemmtilegar samræður um Ísl. kvikmyndir, ég sá loks tækifæri til að blanda mér inn í samræðurnar sem ég og gerði.

Þegar ættingjar mínir fóru að tala um Ladda var athygli mín í hámarki, enda er Laddi einn af mínum uppáhalds.
Ég gerði mig tilbúna að halda tölu um aðdáun mína á Ladda, en málin snérust svo sannarlega í höndunum á mér.
Skyndilega voru allir ættingjar mínir komnir á það mál að Laddi væri útbrunninn kómíker sem ætti bara að halda sig við sölu á fasteignum á Spáni. Ég missti hreinlega andlitið kæru lesendur!
Hvar var ég stödd? Var ég að heyra rétt?
Ég trúði varla að ættingjarnir,flestir yfir fertugt segði slíka hluti um Ladda, fólk sem var uppi á gullárum hans.

Loks sá ég að frændi minn einn dró sig hægt og bítandi úr samræðunni og settist við hlið mér dapur á svip.
Þessi frændi minn er eimmit sá sem kenndi mér að meta Ladda, gaf mér gamlar plötur sem hann átti og geisladiska.

Við ákváðum að gera uppreisn í annars skemmtilegri veislu.
Við settumst tvö í eitt herbergið, þess má geta að veislan var haldin í heimahúsi, og settum Ladda á fóninn og ræddumst um þennan snilling og vitnuðum í hann langt fram eftir kvöldi.

Hver man ekki eftir slögurunum -"Á spáni er gott að djamma og djúsa", "Of feit fyrir mig", "Ég er afi minn" og fleiri góðum úr smiðju Ladda, svo ekki séu nú minnst á alla karakterana; Dengsa, Elsu Lúnd, Eírík Fjalar, og fleiri og fleiri.
Við höfum öll raulað lítinn lagstúf úr safni hans, og ég skammast mín ekkert fyrir það.

Nú vil ég kæru lesendur fá ykkar álit, er Laddi búinn að vera?
Ef svo er, skal ég eta hatt minn og staf.

Samsæri

Ég hef komið upp um enn eitt samsærið kæru lesendur og fannst mér ég vera knúin til þess að blogga um það.

Ég var stödd í Smáralind um daginn eins og gengur og gerist.
Iðulega þegar maður heimsækir þessa verslunarmiðstöð tekur maður yfirleitt ekki eftir tónlistinni sem ómar um allt húsið, en er þó til staðar.
Eftir langa dvöl í Smáralindinni, af óútskýranlegum ástæðum tók ég,ásamt mínu fríða föruneyti eftir því að engin tónlist var lengur í gangi, okkur til mikillar furðu.
Við létum tónlistarleysið þó ekki á okkur fá og héldum áfram okkar málum, þar til við loks heyrum rödd úr fjarska segja;
"Það er þægilegt að versla í Smáralind".
Aldrei höfðum við heyrt í þessari rödd áður í ferðum okkar í Smáralindina sem eru ófáar, og eftir örskammastund heyrðist röddin aftur; "Í Smáralind eru yfir 150 verslanir sem gleðja" og stuttu síðar; "Takk fyrir að velja Smáralind, komdu sem oftast". Loks fór músíkin aftur í gang og ég fór að velta því fyrir mér hvurs lags samsæri þetta væri.

Meðan við, saklausir borgarar eyðum aleigunni í Smáralindinni er rödd sem snertir undirmeðvitund okkar meðan við verslum sem sannfærir okkur um að Smáralind sé þúsund sinnum betri heldur en Kringlan og fær okkur þess vegna til að koma aftur og aftur. Þessi rödd heilaþvær okkur í hver skipti sem við vogum okkur að stíga fæti inn fyrir dyr Smáralindar.

Ég segji hingað og ekki lengra Smáralind!
Ekki ætla ég að láta bjóða mér það að vera dáleidd af fyrirmönnum Smáralindar í því skyni að fá mig aftur til að eyða peningum í verslunum þeirra, ekki að ræða það!

Ég hvet alla sem einn að standa með mér eins lengi og þeir þola!

Yfir og út

Lítil saga
Það var einn vordag í maí, nánar tiltekið 7 maí sem þessi hræðilegi atburður gerðist.
Þessi atburður átti eftir að hafa mikil áhrif á undirritaða.

Hún gekk að tölvunni, með ágætisblogghugmynd og hugðist ætla að dreifa henni meðal jafningja á veraldarvefnum, en hvað var þetta?

Það kviknaði ekki á tölvunni!

Hún reyndi hvað eftir annað að ýta á on-takkann en ekkert virtist gerast. Faðir hennar horfði á stúlkuna og fussaði og sveiaði og sagði henni að gefast hreinlega upp, tölvan væri biluð.
Hún ákvað að sanna í eitt skipti fyrir öll hversu góð hún væri í raun og veru á tölvur og tók því allar snúrurnar úr sambandi og setti þær aftur í samband en alltaf var sama niðurstaðan sem blasti við henni..tölvan var biluð.

Eftir langann fjölskyldufund var ákveðið að fara með heimilisástina í viðgerð.

Eftir langa tölvulausa viku fékk stúlkan loks tölvuna sína til baka betri en nokkru sinni fyrr.

Já kæru lesendur, þetta er ástæðan fyrir bloggleysinu en ég kem sterk inn eftir bilanir og próf

Örstutt
Þar sem ég sat í makindum mínum við enskulestur á bókasafni hinnar háttvirtu menntastofnunar varð ég skyndilega fyrir óþægilegri truflun er þjófavarnarkerfi skólans fór í gang.
Ég skildi hvorki upp né niður í því hvers vegna enginn kippti sér upp við þessu óhljóð fyrr en ég gekk til bókasafnsvarðarins og spurði hvort ég væri svona hryllilega næm fyrir óhljóðunum eða hvort samnemendur mínir væru hreinlega heyrnarlausir, þá benti hún mér á að flestir hefðu keypt eyrnatappa á próftilboði.

Bæjarferð
Ég vaknaði í morgun við fuglasöng og kaffilykt, og var óvenju hress miðað við atburði gærkvöldsins.
Faðir minn hafði farið fram úr fyrir allar aldir og skellt sér út í bakarí, sem verður að teljast afrek út af fyrir sig.
Þegar ég kom fram í eldhús voru allir heimilismeðlimir á fótum, svolgrandi í sig góðgæti úr bakaríinu og drekkandi dýrindis brasilískt kaffi, eða nýkreistann appelsínusafa.
Gat dagurinn byrjað betur?

Ég og systir mín kær tókum að tala saman og komumst að því að okkur langaði báðum að gera okkur dagamun og kíkja í Kolaportið.

Þegar við komum í Kolaportið var auðsjáanlegt að fleiri höfðu fengið sömu hugdettu og við.
Básarnir voru allir mjög spennandi og hefði ég án efa geta eytt öllum deginum þarna inni. Fólkið var allt svo glaðlegt og tók á móti manni með bros á vör.

Ég hafði hugsað mér að kaupa mér kjól á bás sem einhver búningahönnuður var með, en ekkert varð úr því vegna peningaskorts.
Þó sá ég mér fært að fjárfesta í einni vidjóspólu og einu pari af skóm, sem verða nú að teljast góð kaup því heildarupphæðin var 1000 krónur.
Systir mín kær var iðin við að opna budduna og verslaði eins og óð væri.

Meðan systir mín var í óða önn að eyða mánaðarlaununum fór ég að velta fyrir mér fólkinu sem var þarna á ferli.
Þarna var saman kominn Þingeyrarkórinn í allri sinni mynd, þreytta móðirinn sem gerði allt til að láta börnin sín hætta að nöldra, túristinn sem var greinilega villtur og spurði undirritaða "Sorry, is this Smáralind?",gömlu hjónin sem komu til að kaupa gæðafisk, hasshausinn sem fjárfesti í hasspípu og framhaldsskólanemar sem voru að gera allt nema að læra undir lokapróf.

Þegar við systurnar fengum þau skilaboð í gegnum farsíma að við þyrftum að koma okkur heim í flýti..af óútskýranlegri ástæðu var ekkert annað að gera en að hoppa upp í bíl og keyra af stað, en skyndilega kom babb í bátinn.
Við vorum stopp á ljósunum við tjörnina og skyldum hvorki upp né niður hvers vegna umferðin var svona hæg. Ég tók mig til og steig út úr bílnum og skimaði í kringum mig eftir hugsanlegri ástæðu..og loks blasti hún við mér: blásandi í lúðra, berjandi á trommur ..skrúðganga.
Týpískt, við sem vorum einmitt að flýta okkur. Þó bjargaðist þetta allt að lokum(eftir um 10 mín. bið) og við komumst heilar heim.

Í heildina var þessi bæjarferð stórskemmtileg og hvet ég alla til að kíkja sem fyrst í Kolaportið.

Fréttatími
Þetta var að berast...

Leikhópur áfangans lei203 mun sýna lokaverk sitt Platonof í Urðarbrunni, hátíðarsal Fjölbrautaskólans í Garðabæ næstkomandi fimmtudags- og föstudagskvöld(29 og 30) kl 20:00.
Frítt er inn fyrir alla, konur, karla og önnur húsdýr.

Ég hvet alla til þess að koma og sjá sýninguna, en undirrituð fer eimmit með hlutverk í þessu stykki, þannig að áðdáendaklúbburinn er vinsamlegast beðinn um að athuga að það er skyldumæting á þennan atburð!

Leikhúsferð

Við tókum okkur saman nokkrar stelpur úr Litlu Hryllingsbúðinni og ákváðum að skella okkur á sýninguna
5 stelpur.com til að sjá þessa elsku, hana Unnsu okkar stíga á stokk.

Ekki urðum við fyrir vonbrigðum með þessa sýningu skal ég segja ykkur.
Ég náði vart andanum fyrir hlátri og var maskarinn komin lengst niður á lendar fyrir hlé svo ekki sé nú minnst á magaverkinn sem var farinn að segja til sín af öllum hlátrinum. Allar leikkonurnar voru bráðfyndnar og Unnur stóð sig frábærlega!

Ég mæli hiklaust með þessari sýningu og meina ég og segji það hér og nú að þetta er fyndnasta uppistand-gamanleikrit sem ég hef nokkurntíman séð á ævinni.

Hrebbnan mælir með 5 stelpur.com

Foreldrar
Oftar en ekki hef ég hallast að þeirri skoðun að ég sé ættleidd.
Ástæðan?

Foreldrar mínir eru mjög ólíkir, enda ekki að furða þar sem þau eru alin upp hvor í sínum landsfjórðungi. Einnig hlýtur hinn mikli aldursmunur að hafa einhver áhrif.

Móðir mín var hálfgerður vandræðaunglingur, ólst upp í frekar frjálsu umhverfi í stórum systkynahópi.
Hún hefur mjög gaman af því að spjalla í síma og er hress með eindæmum. Konan sú hefur brennandi áhuga á Leiðarljósi,.íþróttum og er virkur meðlimur í kvenfélagi hreppsins.

Faðir minn er einn af gamla skólanum.
Fyrrv. bankastjórabulla, og rólyndur maður.
Hefur einstaklega gaman af öllu sem tengist íþróttum, en alveg óútskýranlega óbeit á símum.
Einnig má þess geta að hann hefur einstaklega gaman af því að sofa yfir sápuóperum.

Ég held að íþróttirnar séu það sem hafi dregið þessar tvær ólíku manneskjur saman. Faðir minn var landsliðsþjálfari í handbolta hér um árið og móðir mín fyrrv. keppnismaður í langstökki.

Það sem mér finnst einna merkilegast við áhuga þeirra á íþróttum er það að þau geta setið tímunum saman yfir hinni geysivinsælu íþrótt; snóker og skemmt sér jafn vel og yfir stórum landsleik Íslendinga.
Móðir mín segir gjarnan að maður þurfi bara að finna það er sem gerir íþróttina spennandi. Ég hef leitað og leitað en ekki enn fundið hvað er svona spennandi við snóker.

Þessar tvær manneskjur hafa verið mér til skammar svo oft að ég er hætt að telja, en þau eru alveg mögnuð þrátt fyrir það.
Þau fæddu mig nú einu sinni í þennan heim og án þeirra væri ég ekki hér!

Ég vil þakka örlögunum fyrir að hafa dregið þau saman og mér finnst að allir ættu að gefa foreldrum sínum klapp á bakið í tilefni dagsins!

Góðar stundir

Sumar
Já kæru lesendur nær og fjær.
Það ætti ekki að fara fram hjá neinum að nú er sumarið komið, samkvæmt hinu heilaga dagatali Landsbankans sem er staðsett hérna við hlið tölvunnar.

Það er svo margt sem fylgir komu sumarsins;
skólinn að verða búinn,próf, leikritið búið,sumarvinnan tekur við, portúgalferðin og svo áður en maður veit af er skólinn að byrja aftur.

Annars er ég mjög mikil sumarmanneskja.
Ég veit fátt skemmtilegra en að sitja úti á Austurvelli í góðra vina hópi að spjalla saman, svo ekki sé nú minnst á bæjarferðirnar.

Ég vona heitt og innilega að þetta sumar eigi eftir að vera yndislegt

Með sumarkveðju
Hrefna

Enn af önnum
Laukrétt krakkar mínir..nú er kominn tími til að blogga dagana sem hafa liðið.

Menn eru alveg að missa sig yfir þessum blessaða söngleik okkar,Litlu Hryllingsbúðinni og sýningar virðast bara aldrei ætla að hætta.
Það er búið að bæta við tveimur aukasýningum, á morgun kl 13:00 og svo er hin..jah ég bara man ekki hvenær.
Sýningin í gær átti að vera lokasýning, en það virðist vera svo mikil aðsókn að við þurfum að bæta við sýningum..sem er bara mjög gott mál.

Annars er það að frétta að kosningavikan gengur í garð á morgun og mun hún án efa vera spennandi. Ég ákvað að bjóða mig fram í sömu nefnd og ég er í, Listanefnd og vona bara að FG-ingar kjósi rétt!

Í gærkveld var eins og áður sagði sýning og tókst hún með eindæmum vel..fyrir utan 15 mínútna töf í byrjun, vegna ljósavesens.
Salurinn var sá allra besti sem ég hef upplifað sem gerði kvöldið ennþá skemmtilegra!
Eftir sýningu var haldið á karókí-keppni í vinnunni og var fólk almennt hresst þar, eins og við mátti búast.
Síðan var skundað á Opus með Önnu,Ingvari,Ernu og fleirum úr Hagkaup, en þar var bjórkvöld hjá MH.

Djammið er alveg í hámarki þessa dagana..sem gerir það að verkum að buddan er galtóm, ef ekki í mínus.

Meira síðar..heimalærdómurinn bíður kallandi á skrifborðinu

Svekkjandi lesning

...ég fékk ekki málshátt í páskaegginu mínu, hversu súrt er það?

Í þá gömlu góðu...
...daga þegar Ómar hafði hár og ég var enn á hinu illræmda gelgjuskeiði voru átrúnaðargoð mín ,eins og hjá flestum stelpum á mínu reki Spice Girls,eða Kryddpíurnar.

Ég algjörlega missti mig í brjálæðinu, lét eins og móðir mín fyrrum daga þegar bítlaæðið var í hámarki.
Ég viðurkenni það fúslega að ég átti flest sem hægt var að fá með Spice Girls; diskana,boli,bolla,strokleður,myndir og margt margt fleira.
Ég og vinkonur mínar áttum okkur þann stóra draum að fá einhverntíman að fara á tónleika með gyðjunum og héldum í vonina og báðum til guðs,jesú,allah og múhammed á hverju kvöldi í þeirri von að einhver mundi senda þær til Íslands. Þegar uppáhald margra,Geri hætti í bandinu fór áhuginn snarlækkandi og ekki leið á löngu þar til myndirnar,diskarnir og dótið var komið lengst inn í fataskáp.

Draumur okkar varð að engu..eða hvað?

Ég fékk símhringingu í febrúarmánuði.
Á hinum enda línunnar var mín elsta systir sem hringdi í þeim tilgangi að bjóða mér á tónleika stórhljómsveitarinnar Sugarbabes, eða Sykurbeibin, með því skilyrði að ég passaði frænku mína á tónleikunum.

Gat verið að þetta væri minn eini möguleiki á að sjá stelpnaband á sviði?
Var þetta mín köllun?
Nei, en ég ákvað að slá til.

Tónleikarnir fyrrnefndu voru í gærkveld og voru þeir hin ágætasta skemmtun.
Það sem kom mér þó hvað mest að óvart var hversu mikið var af fólki sem ég þekkti. Þarna mátti sjá hana,hann og fleira ágætisfólk.

Sem sagt, fleiri en ég voru að upplifa gamla drauminn.

Í sól og sumaryl
Ég vaknaði í morgun við fuglasöng,sólskyn og Pabana á fóninum frammi í stofu. Það gat aðeins þýtt eitt, húsmóðir í góðu skapi.
Ekki að furða því veðrið er dásamlegt!

Mér finnst alveg frábært hvernig veðrið getur haft áhrif á fólk.
Ég skrapp í banka og gjaldkerinn sem venjulega smitar mann af þunglyndi sínu brosti meira að segja út í annað.

Nú veit ég af hverju spánverjar og portúgalar eru alltaf svona kátir.
..vel á minnst, 119 dagar í sólina

Enn af skólaíþróttum
...þegar þessi póstur er ritaður, kl 19:50 að staðartíma er undirrituð enn undir áhrifum róandi lyfja

Allt byrjaði þetta á saklausum íþróttatíma(eða svo hélt ég).
Þegar ég kom að hinni stórglæsilegu íþróttahöll var mér tjáð að í dag væri ratleikur. Hjartað mitt tók kipp, RATLEIKUR um Garðabæ?
Þar sem ég telst mjög áttavillt manneskja voru þetta verri fregnir en að ég þyrfti að fara í flikkflakkheljarstökk afturábak með bundið fyrir augun.

En ég og Lísa bitum þetta í okkur og skunduðum af stað.
Í fyrstu gekk allt eins og í sögu, en það kom að því að ein af vísbendingunum sem við fengum var frekar villandi sem varð til þess að við villtumst af leið.
Við stóðum þarna, ein i spreng og hin pirruð, algjörlega villtar í Garðabænum og sáum fram á það að við myndum krókna úr kulda ef einhver kæmi okkur ekki til hjálpar. Að lokum fundum við þó leiðina til baka og á móti okkur tók Hjálparsveit Skáta,Hreppsnesi og veitti okkur áfallahjálp.

Ég er ekki sú sama eftir þessi skakkaföll

aahhhh...hvad er malid med oll thessi spurningarmerki sem koma thegar eg hyggst dreifa visku minni a veraldarvefnum?
Getur einhver hjalpad ungri stulku i bloggvanda?

Grunnhyggja?
Ég hef alla mína tíð verið forfallinn sjónvarpsaðdáandi, átt mörg sjónvörpin og lesið sjónvarpdagskrárnar margar, en undanfarin misseri hefur þessi áhugi minnkað.
Annar hver þáttur virðist vera svokallaður raunverkuleikaþáttur, og má finna nokkra af því tagi sem ég hef lúmskt gaman af, en flestir eru eintóm þvæla
Nefnum nokkur dæmi:

Eins og flestir Íslendingar sat ég límd við skjáinn þegar hinn geisivinsæli Survivor hóf göngu sína.
En nú spyr ég; hversu lengi er hægt að hafa gaman af týpískum Könum í sálarkreppu sem eru strand einhverstaðar í fjandanum, berjast um að lifa á hrísgrjónum og pöddum, og keppa um 1.miljón dollara sem aðeins einn af þessum 16 sem hófu leikinn fær? Er ekki komi? nóg eftir 6 þáttaraðir?

Einnig ber að nefna hinn sívinsæla æluþátt Bachelor/Bachelorette sem gæti fengið mann til að henda sjónvarpinu út um gluggan hefði það ekki kostað offjár.
Hverjum datt eiginlega í hug að það væri sniðugt að búa til sjónvarpsþátt um piparsvein í leit að hinni fullkomnu eiginkonu?
Aldrei gæti mér dottið í hug að keppa á móti fjölda kvenna um einn mann..og ef ég væri að gera það á annað borð mundi ég aldrei gera það í sjónvarpi!
Ég viðurkenni þó, að í gær stóð ég mig að því að horfa á hálfan þátt um piparsveininn Bob.
Það sem mér fannst kómískt var að í enda þáttarins var ein kona sem hafði ekki fengið eina af hinum forboðnu rósum sem sagðist ekki vera sú týpa sem keppir um karlmenn og mundi aldrei gera neitt slíkt...uh, hvað var hún að gera í Bachelor?

Þetta raunveruleikasjónvarp er alveg að fara með mig.
Og nú er Ísland smitað líka..eða er það löngu smitað?
Hver man ekki eftir þáttunum rugl.is sem fjölluðu um Íslendinga á djamminu? Sá þáttur fór snemma í gröfina en eftir að vinsældir raunveruleikasjónvarpsþátta mögnuðust er enn einn djammþátturinn kominn í loftið..101!

Ef Íslenskt Survivor verður einhverntíman að veruleika hætti ég fyrir fullt og allt að horfa á sjónvarp!

Allt getur svo sem skeð
Mér hefur alltaf fundist kómískt hversu forvitnir Íslendingar eru.
Ég viðurkenni forvitni fúslega, og verð ég einnig að viðurkenna að ég fékk í grifju forvitnarinnar í gær.
Ég sat í mínum mestu makindum fyrir framan sjónvarpið og ákveð að opna gluggan.
Skyndilega finn ég þessa líka gríðarlegu brunalykt, og þá kviknaði upp forvitnin.
Þar sem Álftanes er frekar lítið sveitafélag var mjög líklegt að ég gæti fndið út hvar bruninn væri ef ég keyrði af stað í bílnum mínum og leitaði..og ég lét freistast.

Eftir aðeins hálfrar mínútu akstur sá ég að hús eitt, sem hefur staðið autt í þónokkurn tíma stóð í ljósum logum.
Svo sá ég að ég var ekki ein á ferð.
Við erum að tala um að það voru svona 15-20 bílar á staðnum.

Ég vil biðja lesendur að standa með mér og viðurkenna forvitni..því við erum jú Íslendingar

..búðin mín, litla hryllingsbúðin
Ég er ekki frá því að maður sé í nettu spennufalli, enda ekki furða því frumsýningarvikan einkenndist af stressi,spennu og tilhlökkun.
En það var þó þess virði að synda í þessari tilfinningasúpu því frumsýningin gekk vonum framar og ætlaði gjörsamlega allt um koll að keyra þegar sýningunni lauk.
Áhorfendur voru magnaðir,sýningin var mögnuð og ég er ekki frá því að leikararnir hafi veri nokkuð magnaðir líka.

Vikan í heild sinni var fljót að líða.
Á þriðjudaginn var farið með leikhópinn ásamt leikstjórnendum í Saga Spa í kóp. þar sem hópurinn slappaði af í gufu, nuddi og heitum potti. Eftir þessa lúxusmeðferð fóru allir galvaskir á Salatbarinn þar sem hungrið var seytt.

Á miðvikudaginn rifu nokkrir úr leikhópnum sig upp kl rúmlega 5 um morgun til að koma fram í hinum geysivinsæla morgunþætti Ísland í bítið. Um kvöldið var svo generalprufa þar sem börn úr Öskjuhlíðaskóla voru meðal gesta og voru þau frábærir áhorfendur.

Svo loks rann stóri dagurinn upp, sjálfur frumsýningar/árshátíðardagurinn.
Dagurinn hófst eins og áður var sagt á frumsýningu á hinum kyngimagnaða ö?ngleik Litlu Hryllingsbúðinni.
Eftir sýninguna var aðstandendum boðið í mat hjá kennurum og þar var skálað,haldnar ræður og var fólk almennt hresst.

Eftir það var haldið heim í langa sturtu og fíneri.
Svo var skundað í matinn þar sem gleðisveitin Hundur í óskilum skemmti svöngum árshátíðargestum. Einnig er vert að minnast á árshátíðarmyndbandið sem var góð skemmtun og hina frábæru kynna; Egil og Magga Mike sem héldu uppi góðri stemmningu m.a. með að taka atriði úr söngleiknum.

Engin er árshátíð án balls og ekkert er ball án fyrirpartýs.
Eftir matinn var haldið í fyrirpartý, eða einskonar frumsýningarpartý hjá forsetanum. Fólk var almennt hresst og vel í glasi.
Hápunkturinn var þegar Unnur,Selma og Margrét Eir mættu á svæðið og vakti það mikla lukku. Ekki má gleyma hinni ógleymanlegu klósettferð sem farin var með leikstjóranum, og þegar þær fyrrnefndu stöllur stálu leigubíl sem undirrituð, Ásta og Elísa Hildur höfðu pantað.

Þrátt fyrir leigubílaskort tókst okkur að redda fari á ballið.
Ballið var alveg hreint út sagt stórskemmtilegt, og alltaf stendur hann Páll Óskar fyrir sínu.
Leynigesturinn var ekki af verri endanum, en það var sjálfur Herbert Guðmundsson og tók hann slagarann Svaraðu...kallinu sem ómaði um allt land fyrir nokkru.
Enginn alvarlegur skandall átti sér stað, en þó voru nokkrir í uppsiglingu, en sem betur fer tókst að koma í veg fyrir þá.

Dagurinn í heild sinni var frábær, en þó varð undirrituð fyrir vonbrigðum þegar hún ætlaði heim í heiðardalinn(álftanes).
Sjáið til, venjulega eru rútur sem fara eftir árshátíðina í kóp,hfj,gbæ og á álftanes en eitthvað virtist álftanesi góða hafa gleymst og voru bara rútur í kóp,hjf og gbæ. en þetta reddaðist allt, tekin var gbæ rútan og síðasta spölinn komumst við álftnesingar með taxa, takk Hreyfill

Stjörnugjöf dagsins hljómar svo:
Sýning: 5 hrebbnur af 5
Matur:4 hrebbnur af 5
Fyrirpart?: 4 1/2 hrebbna af 5
Ball: 4 1/2 hrebbur af 5
Heimfer?: 1 hrebbna af 5

Að lokum vil ég hvetja alla að koma á sýningu á Litlu Hryllingsbúðinni, en næstu sýningar eru í kvöld laugardag kl:20 og á fimmtudaginn kl 20..nánar hér

Tannlæknar
Þessa viku hefur undirrituð átt við tannrótarbólgu að stríða sem hefur verið kvöld og pína ykkur að segja.
Fyrir þá sem ekki sáu mig á þessu tímabili leit ég út eins og blöðruselur hægra megin.

Tannrótarbólga þessi leiddi til þess að ég þurfti að heimsækja tannlækni.
Alla mína tíð hefi ég haft einskæra óbeit á tannlæknum og hef ætíð forðast að fara til þeirra, en nú var engin undankomuleið.

Undirrituð sat, saklaus unglingsstúlka í tannlæknastólnum með verki.
Tannlæknirinn tjáði henni að hann þyrfti að skera aðeins upp í munninum og sagði að þetta yrði ekkert sárt, en stundu síðar þurfti hún að þola kvalir sem hún hafði aldrei kynnst áður. Hjartað sló hraðar og hraðar og hraðar þangað til að tannlæknirinn sagði að nú mætti hún standa upp.
Grunlaus stóð hún upp og ætlaði að hipja sig heim, en tannlæknirinn hélt nú ekki. Hann skipaði henni aftur í stólinn og hélt áfram að pína saklausu stúlkuna.
Hann tjáði henni að hún stæði sig vel, rétt eftir að hún hefði æpt af kvölum.
En loks var "mission 911" búið og undirrituð gat haldið heim, skelfingu lostin.

Ég hef, eftir tvo daga í endurhæfingu jafnað mig og hvet alla til að fara til tannlæknis.

Eftirvænting
Já góðir gestir, í dag eru einungis 10 dagar þangað til að hinn stórmagnaði söngleikur Litla Hryllingsbúðin verður frumsýndur.
Það er án efa komin mikil spenna í leikarahópinn en þó hefur enginn leikari enn misst vitið.

Eins og þeir sem eru góðir í reikningi ættu að hafa áttað sig á nú þegar verður umræddur söngleikur frumsýndur þann 18.mars kl 13, en sú sýning verður einungis fyrir nemendur í FG, en ekki örvænta því næsta sýning eftir það verður laugardaginn 20 mars.

Þetta árið hefur nemendafélagið aldeilis tekið sig á og hefur sett upp frábæra heimasíðusem má finna hér
Margt er þó ábótavant, og má helst nefna að fullnægjandi lista yfir leikara vantar algjörlega(svekk)

Nánri upplýsingar má finna á heimasíðunni eða hjá undirritaðri.

Leikfimi
...ég heiti Hrefna, og ég hata leikfimi

Ég hef oft og margsinnis spurt mig þeirrar spurningar hvers vegna í ósköpunum framhaldsskólanemendur þurfa að stunda leikfimi.
Ég gat vel skilið þetta þegar maður var í grunnskóla, gelgjan í hámarki, líkaminn að þroskast og allt það, en hvers vegna i framhaldsskóla?

Í framhaldsskóla er ætlast til að sem flestir æfi einhverjar íþróttir, geti ráðið við að fara í flikk flakk,hoppa yfir hest, farið í 50 armbeyjur ofl.
Það leiðir til þess að þegar farið er í hina saklausustu leiki eins og t.d. kýló eða brennó að keppnisskapið yfirtekur fólk.

Þar sem ég hef ekki stundað íþróttir af neinni alvöru síðan ég hætti í fótbolta fyrir 4.árum hefur keppnisskap mitt, íþróttalega séð alveg fokið út í veður og vind. Þetta leiðir til þess að ég fer ekki með sama hugarfari í leikfimi og 80% þeirra sem eru með mér í umræddum tíma.

Ég hef tekið eftir því að margir nemendur hafa mætt í fínu skapi í leikfimi, og komið út alveg fokillir einungis vegna þess að þeirra lið töpuðu í fótbolta.

Þetta leiðir til þess að ég tek ekki leikinn alvarlega og fæ skít og skammir frá þeim sem lentu með mér í liði og fæ að heyra frasann "hvar er keppnisskapið" og "taktu leikinn alvarlega" margoft.

Nú spyr ég ykkur kæru lesendur; er rétt að taka skóla leikfimi svona alvarlega?

Ef svo er skal ég hugsa minn gang..
rækilega

Skrall
Undirrituð er nú loks komin úr meðferð eftir að hafa verið handsömuð af yfirvöldum, mánudaginn 23.febrúar vegna ofdrykkju.
Við yfirheyrslur reyndi hún að útskýra að hegðun hennar mætti rekja til þess að eitt ár væri liðið síðan hún fyrst skrifaði pistil á bloggsíðuna sína og væri aðeins að fagna góðum árangri.

Yfirvöld kusu um hvað skyldi gera við hana og var einróma samþykkt að hún skyldi send í meðferð.

Eftir þessa frábæru endurhæfingu á kostnað ríkissins kemur hrebbnan tvíefld til baka

Fylgist með

Merkisdagur
Vil benda á afmælisbarn dagsins og óska henni til hamingju með 6570 daga afmælið.

viðbætur
Á degi hverjum virðist bloggveiran smita frá sér og vil ég kynna ég nokkra bloggara sem koma ferskir inn á tenglalistann

Má ég kynna:

Einar dýrahljómborð:
Einar er mjög hress og skemmtilegur mh fýr, talar alvöru gervirússnesku og gerir það með stæl.

Sigrún Björg:
Eftir að hafa margsinnis fengið hótunarbréf í tölvupósti finnst mér ég verða að setja Sigrúnu hérna inn. Hún er ágætist stelpa úr FG, og má þess til gamans geta að á vordögum mun hún leika ástkonu mína í því fagra verki Platanov eftir Tjekov.

Daníel Óliver:
...er góður vinur Páska-Lilju og allir vinir vina minna eru mínir vinir ef svo má að orði komast.
Hann er mikið fyrir leiklistina drengurinn sá og er hress með eindæmum.

Hér með býð ég ykkur velkomin á tenglalistann og vona að þið bloggið um ókomna framtíð

Loks er dagurinn kominn
Kæru lesendur.
Dagurinn mikli er runninn upp. Í dag á bloggsíðan mín 1. árs afmæli.

Á þessu ári hef ég bloggað alls 138 sinnum, sem er svona meðalárangur og stefni ég að því að vera enn öflugri á næstkomandi árum.

Um margt hefur verið bloggað, en þó á ég margt óbloggað og mun ég gera allt sem í mínu valdi stendur að halda mínu striki í bloggheiminum.

Já, eins og ég sagði hef ég bloggað um margt og vil ég nefna hér nokkur blogg sem hafa vakið mikla athygli lesenda minna:

#Mánudagur 29.des: Hver á eftir að gleyma blogginu sem skrifað var í snjóhúsinu?
---Ég blogga hér í beinni úr snjóhúsinu sem mér tókst að byggja í morgun.
Mér varð ljóst að ég kæmist ekki aftur inn í steinhús mitt eftir heiðarlega tilraun til þess að komast til vinnu á litla fólksbílnum mínum, og ákvað ég að byggja mér snjóhús meðan ég biði.
Björgunarsveitarmeðlimir hafa ekki enn svarað morsskeytum mínum sem ég sendi með því að spila á forláta munnhörpu sem ég fann á botninum í veskinu mínu, ásamt varalit sem ég kannast ekki við að eiga.


#Mánudagur 15.des: Skandall ársins þegar kona í Hagkaup bað undirritaða að máta peysu.
--"Fyrirgefðu fröken, ekki gætiru mátað þessa peysu fyrir mig, þú ert nefnilega álíka feit og dóttir mín?

#Fimmtudagur 7.ágúst: Seint mun sá dagur gleymast er hrefnuveiðar voru leyfðar á Íslandi. Hrebbnan hafði sitt að segja.
---"Ég fékk hörmulegar fréttir áðan. Það á að leyfa Hrefnuveiðar
hmm..? Ég og Hrefna Sif ætlum að stofna Hrefnuverndarafélagið.
Allir sem vilja ganga í félagið geta skráð sig í commentin hér að neðan eða haft samband við mig á hrefna_@hotmail.com.
Framundan hjá félaginu er t.d. skákkvöld, bingó og kleinusala!"

Og svo má ekki gleyma eilífu stríði grúbbumeðlima við fraulein Matsölu..

#Þriðjudagur 23.september: Matsölublogg 1
"Vegna lélegrar umgengni í matsölu nemenda hefur verið tekið ákvörðun um að hækka allan varning matsölunnar um vissa upphæð til að standa undir kostnaði á brotnum glösum, bognum hnífapörum og brotnum diskum."
Nú er ég hlessa, eru samnemendur mínir svo óþroskaðir að ekki er hægt að treysta okkur fyrir glösum og hnífapörum?
Er kostnaðurinn svo mikill að matsalan er komin í mínus?

og enn var heyjað stríð..
#Miðvikudagurinn 15.október: Stríðið stóð lengi vel og grúbbumeðlimir voru orðnir veikir á taugum.
---"Ég spyr, fer matsalan virkilega á hausinn ef 10 stelpur panta sér pizzu einu sinni í viku? Og ef maður asnast til að smyrja sér samloku heima verður maður þá að spyrja með væmnum svip "má ég borða samlokuna mína í matsal yðar, frú matsala?"

og loks var blásið í sigurlúðra.
#Sunnudagurinn 19.október: Loks sigruðu grúbbumeðlimir stríðið en þó er það enn í gangi. Sögusagnir herma að stríðið verði lengra en hið fræga 100 ára stríð.
---"Með gleðitár í auga tilkynnist það hér með að ég hef unnið stríðið við frú matsölu.
Frú matsala bað undirritaða afsökunar á atburði þeim er gerðist síðastliðinn miðvikudag á föstudaginn var og þýðir það enn einn sigur fyrir mótmælendur

Ekki má gleyma öllum félögunum sem stofnuð voru:
#Hrefnuveiðafélagið
#Fimmaurabrandarafélagið
#Stuðningsmenn Hallgerðar Langbrókar
#Kassadömufélagið
#Freknuvinafélagið

og síðast en ekki síst:
#Grúbban sem samanstendur af ,,heiðursnemum" úr FG.


Einnig voru nokkur blogg sem verður að minnast á:
Sun 13.apríl:
Það gleymist seint þegar blaðamaður Æskunnar hringdi í undirritaða og bað hana um að koma í viðtal. Stór misskilningur var í gangi og hélt blaðamaður að hann hefði hringt í alnöfnu mína, sem virðist vera söngkona á barnahljómsveit nokkurri, nefnd Kiðlingarnir.

Þri 23.júní:
Fréttamaður síðunnar fór á stúfana á jónsmessunótt og lenti í ýmsum ævintýrum. Þ.á.m að velta sér nakin/nn upp úr dögginni

..og enn eru mörg skemmtileg blogg ótalin og verðið þið, læru lesendur bara að setjast niður á góðum degi og lesa þau.

Með gleðitár í auga segji ég takk fyrir stuðning ykkar kæru sambloggarar,vinir og fleiri og vona að þið verðið jafn yndæl að lesa blogg mitt á árinu sem framundan er.

Ykkar einlæg
Hrebbna

Afmælistíðindi
Vil minna aðdáendur á að 1.árs bloggafmæli mitt er á mánudaginn.
Ég tek mun taka við heillaóskum í farsímann, og heimasímann.
Einnig er tölvuvæddum einstaklingum bent á að þeir geta sent mail á hrefna_@hotmail.com.

Síðan lengi lifi..húrrahúrrahúrra

Af klukkum, úrum og öðrum gangverkum
Eitt er það sem ég hef aldrei skilið, og mun væntalega aldrei skilja hvers vegna klukkur geta ekki verið allar réttar.
Oftar en einu sinni hef ég orðið of sein eitthvað vegna þess eins að ég leit á klukku sem var rangstillt.
Gott dæmi er að í dag leit ég á klukku í skólanum sem var 10 mín yfir tvö..svo leit ég á símann minn og þar var hún aðeins 4 mín yfir og svo hringdi ég í klukkuna(bara til að vera viss) og þá var mín alveg rétt.
Ætli þetta sé einhversskonar skipulagt samsæri?
Ég sé alveg fyrir mér ríkisstjórnina sitja saman á fundi með kleinu i annari og sýru í hinni og plana og plana klukkumál Íslands.

Ég legg til að það verði bara ráðinn Klukkumálastjóri Íslands, og hann getur haft skrifstofu og undirmenn og mundu þeir síðan ganga um allt og stilla klukkur á réttan tíma.

Einnig væri hægt að setja nokkra unglinga í þetta á sumrin, bara svona til að auðvelda verkin.

Góð hugmynd?

Light of my life
Ég lenti í því óhappi fyrir rúmri mínútu að ljósastæðið inni i herberginu mínu gaf upp öndina.
Ég setti upp "rafvirkjagleraugun" og ætlaði að vera klár og skipta um peru..en NEI.
Eftir miklar rannsóknir í u.þ.b. 30 sek tókst mér að leysa gátuna: ljóstastæðið er ónýtt.
Þar sem allir á heimili mínu hafa fallið í svefninn ljúfa og geta eigi sagt mér hvar í ósköpunum vasaljós er hef ég ákveðið að leita hjálpar Krist þó ég trúi eigi á hann.

Hinn "mikli" sagði eitt sinn:
"Ég er ljós heimsins.
Sá sem fylgir mér mun ekki ganga í mykri heldur hafa ljós lífsins"

Ég ætla að reyna að biðja bænirnar mínar og vona heitt og innilega að mér birtist þetta ljós heimsins sem er svo margumrætt því annars finn ég hvergi gervitennurnar mínar.

Táraflóð
Í mínum eigin tárum syndi ég eins og selur.
Þó þetta blogg gæti reynst loftbólukennt er það eigi mín sök því enginn súrefniskútur var hafður með í för á ræðukeppni MORFÍS þar sem FG tapaði á móti hinum mikla skóla MH.
Tár mín streymdu niður kinnarnar þegar úrslitin voru gerð kunn, ekki vegna tapsárleika..nei vegna skömm.

Fyrir þá sem ekki vita skeit lið FG á sig upp á bak..enda ekki furða því liðið var mesta martröð!

Sjáið til.
Ég mætti í sparigallanum í MH um áttaleytið og skannaði svæðið í leit að hressum FG-ingum.. en engann sá ég.
Eftir örfáar mínútur sá ég þó systur mína og vinu hennar, og Heiðu í Horni ásamt örfáum öðrum hressum FG-ingum.
Hins vegar þegar vel á keppnina var liðið sá stuðningslið FG sér fært um að mæta (borgar sig að vera svona fashionaly late) og kom inn með látum.
En nú spyr ég kæru samnemendur,vinir og annað hyski.. hvar voruði þegar ræðulið FG þurfti hvað mest á ykkur að halda?
Vinafólk úr MH hefur afsökun
Megi þið skammast ykkar úti í horni og sjá til þess að FG megi ekki skammast sín fyrir lélega mætingu á Gettu Betur næstkomandi fimmtudag.

Látið þetta ykkur að kenningu verða

Áminning

Fg og MH munu etja kappi í kvöld í MH kl 20:00.
Ég hvet alla sem vettlingi geta valdið að mæta og styðja sitt lið(FG) og lofa ég magnaðri keppni!
Ég treysti á ykkur kæru lesendur!

Af kennslustundum
Í dag missti ég vinstri hönd mína, hennar er sárt saknað og mun enginn gervilimur koma í hennar stað.

Ástæðan er eilif upprétt hendi-einkennið.

Ég sat í mínum mestu makindum í stærðfræðitíma með upprétta hendi því eins og alla jafna skildi ég ekki alveg hvert kennarinn var að fara.
Ég hafði hendina upprétta í samtals 15 mínútur og kennarinn virtist ekkert vera að taka eftir minni fögru hendi.
Þegar ég loks gafst upp og lét hana síga niður í sína eðlilegu stöðu datt hún af, einkum vegna athyglisskorts og blóðleysiss.

Ég spyr: er nú svo komið að maður þarf að ganga í skærlitum fatnaði og helst vera með blikkandi sírenu á hausnum sem gefur til kynna að manni vantar aðstoð?


Ég óska hér með eftir manneskju sem er til í að þróa með mér kerfi sem sett væri í allar stofur. Kerfi í líkingu við flugfreyjuhnappa í flugvélum. Maður mundi einfaldlega ýta á hnappinn og þá mundi allt í einu skælbrosandi kennari koma og aðstoða mann.
Sjálfboðaliðar sem eru til í að taka þátt í þessu litla tilraunaverkefni geta fengið frítt kaffi og meðþví á annatímum

og enn bætist í hópinn
Bloggveiran virðist vera að breyðast hratt út um grúbbuna.
Enn einn meðlimur er smitaður og liggur hann á fólk.is vefslóðinni.
Bloggarinn er (trommur....)
Íshildur
...eða Elísa Hildur.
Elísa Hildur er hinn helmingurinn af mér ef svo má segja.
Ég kynntist henni fyrir ári síðan, á fyrstu æfingunni á Rocky Horror.
Síðan þá höfum við vart verið aðskildar. Hún er í einu orði sagt FRÁBÆR!

Takk

Nú dregur til tíðinda
Í tilefni að 1.árs afmæli þessarar fögru síðu vill ég efna til örlítillar samkeppni um gestabloggara.
Þeir sem hafa áhuga að skrifa eins og einn pistil á síðuna er velkomið að skrá sig í commentin hér að neðan, og ég mun taka umsókn þeirra til athugunar.
Hentugt fyrir einstaklinga,hópa og minnihlutahópa.

Með von um góðar viðtökur
Hrebbnan

Þrjúþúsundasti gesturinn
Með gleði í hjarta tilkynnist það hér með að nú þegar hafa 3000 gestir komið inn á síðuna á þessu ári sem hún hefur verið í gangi.
Gesturinn umdeildi hlýtur þurrkaðann útfarablómakrans og gamla bók sem enginn veit hvað heitir því forsíðan er rifin.
Sá sem telur sig hafa verið fyrrnefndur gestur má endilega gefa sig fram.

Ég vil einnig minna á að einungis eru 19 dagar í ársafmæli síðunnar, og þá verður eitthvað rosalegt gert!

Og enn er heyjað stríð
Þá er komið nóg!
Á skólafundi í dag kom það í ljós að lausnir skólastjórnar við öllum vandamálum er að skipa nefnd í kringum málið og láta hana vinna í málinu.
*Sem dæmi má nefna að einn nemandinn kvartaði undan því að klukkurnar væru allar á sinhvorum tímanum. Svar skólastjóra var að nefnd yrði skipuð til að ræða þessi mál, og í framhaldi af því gæti einn nemandi tekið að sér að sjá um klukkumál skólans.
*Annað sniðugt dæmi var að nemanda var að spurn hvers vegna ekki mætti drekka vatn í tímum. Svar skólastjórans var að ástæðan væri sú að það væri ekki á gangaverðina leggjandi að vera að þrífa upp vatn hér og hvar í stofunum. Já, það er auðvitað svo erfitt að þrífa upp vatn..sem annars gufar upp.

Ég hef þó ekki tölu á nefndum í FG, en tel þó að hún sé kominn hátt í hundraðið.

Það sem var kannski mest sjokkerandi, þá sérstaklega fyrir meðlimi grúbbunar er að hornið okkar mun verða yfirtekið, og þar skal byggja Net-Café a la FG!
Hvaða skóli þarf að hafa Net-Café?
Nokkrir meðlimir grúbbunar hafa þegar verið lagðir inn á geðdeild vegna þessa tíðinda, og stefnir í að enn fleiri muni leggjast þar inn á næstu dögum.
Þeir heilbrigðu hafa ákveðið að hefja leit að nýjum stað í skólanum, en nýjustu fregnir herma að ekkert pláss sé laust nema á bókasafni og á salernum.. og þykja salernir koma sterk inn..sérstaklega vegna "hafið hljótt" reglunni sem er ríkjandi á bókasöfnum víða um heim.

Vegna heilsutaps hef ég ákveðið að nánari fregnir af yfirtöku hornsins verði að bíða betri tíma..
Yfir og út

Enn meiri viðbætur í bloggheima
Svo virðist vera að fólk sé duglegt að koma sér upp bloggi..enda ekki skrýtið því blogg er skemmtileg list.

Nýjustu bloggararnir eru:

Elísa: Elísa er stórklikkuð stelpa frá Hellu,búsett í Garðabæ, en stefnir á Hafnarfjörðinn í framtíðinni.
Hún lék Janet svo eftirminnilega í Rocky Horror og er yndi í alla staði.
Eva:..er alveg hreint yndælis stelpa.
Þrátt fyrir mikla ljóskutakta er hún besta skinn inn við beinið.

Velkomnar í bloggheima stelpur..og til hamingju með tengilinn ykkar!

Leoncie
...er manneskja sem lætur sko ekki vaða yfir sig.
En segið mér kæru lesendur, eruði ekki orðnir þreyttir á röflinu í henni um að allir séu að mismuna henni eingöngu vegna kynþáttar hennar..sem er hver ef ég má spyrja.

Fyrir stuttu vildi hún láta kalla sig: "The Indian princess", en hver heilvita maður trúði eiginlega að hún væri Indversk. Svo þegar hún loksins fékk spegil í jólagjöf sá hún að hún var í raun ekki Indversk og breytti þar með nafni sínu. Svo virðist sem bókstaflega allir séu á móti henni.

Í grein sem birt er í DV í dag kemur fram að háttvirtir Spaugstofumeðlimir hafi stolið lagi hennar Ást á pöbbum og sakar hún þá um kynþáttamisrétti o.s.frv. Ég spyr: hvar í ósköpunum kemur það fram að þeir hafi gert þetta út af kynþætti hennar?
Þetta er ekki eina málið heldur hefur hún oft skýlt sér bakvið það að eitthvað hafi verið gert henni af því að hún er frá asíu eða tælandi.
Ekki sér maður Birgittu Haukdal grenja í Fréttablaðinuút af því að einhverjir voru að gera grín að henni, og segja að það sé vegna þess að hún sé frá Húsavík!

Þetta er farið að verða pínkuponsulítið pirrandi mín kæra Leoncie

Enn eitt félagið
Já, mér finnst alltaf svo gaman að búa til ný félög og hef ég, ásamt henni elskulegu Önnu Lilju stofnað félag sem er á móti þeim hópi sem setur á sig of mikið af ilmefnum(ilmvatni,rakspíra).
Skráning eins og vanalega í commentin

Ábending
Bendi á þetta hér.
Myndir ú partýinu heima hjá Gumma hennar Lísu síðasta laugardag.

Í sóttkví
Í dag blogga ég hér úr sóttkví sem er staðsett fyrir framan hús mitt á Álftanesinu.
Ástæðan fyrir dvöl minni í sóttkví þessari er eldamennska móður minnar.
Ég kom heim, sakleysið uppmálað úr vinnu og við tekur þessi stækja sem ég umbar ekki og féll strax í yfirlið.
Samviskusömum nágrönnum sem horfðu að vesalinginn falla niður datt ekki í hug að hringja í 112, þannig að þarna lá ég viti mínu fjær þangað til að ég loksins náði fullri meðvitund aftur.
Þegar ég loksins var búin að safna kjarki til að voga mér inn í eldhúsið tóku við mér sviðakjammar og hákarlabitar. Lyktin var óbærileg.
Tók ég upp næstu símaskrá og hringdi eitt símtal og innan fimm mínútna var komin sóttkví fyrir utan hús mitt og þar er ég nú.

Dvöl minni í sóttkví þessari mun ljúka á sama tíma og þorrinn svo að heimsóknir eru vel þegnar kæru lesendur.

Með kveðju
Hrebbna á móti þorra

af þessu bloggi má draga þá ályktun að sá sem það skrifaði er ekki par hrifinn af þorranum. Ef þú lesandi góður hefur ekki uppgötvað það ertu fífl

Pistill Freknuverndarafélagsins
Við tvær(Kristín og Elísa Hildurvorum orðnar frekar þreyttar og pirraðar á fólki sem dissar freknur.
Við ákváðum því að stofna þetta freknuverndarafélag, því allir vita nú að freknur eru hraustleikamerki!
Þetta félag ætlar að byggja upp freknustofninn á Íslandi. Hægt er að sækja um aðild hér að neðan í commentakerfinu snjalla.(aðeins fyrir heilsársfreknur, Heiða og Lísa:; ekki þýðir að fara í LJÓS)

Smá punktar um félagið:
#Þema lag félagsins er Bohemian Rhapsody með Queen.
#Markmið okkar er að gera freknur að alheims tískufyrirbæri

Við viljum þakka Hrebbnu fyrir stuðninginn með því að leyfa okkur að skrifa á síðuna.

Viva freknur-pís át


p.s: við styðjum líka rauðhærða og fólk með teina

Freknuverndarafélagið

Thad tilkynnist her med ad nyir medlimir, "freknuverndarafelagid" munu skrifa pistil af og til her a siduna. Velkomin i hopinn freknufes.

SMSblogg sendi ég
Sent með GSMbloggi Og Vodafone

Viðbætur í bloggheima
Að undanförnu hef ég kvartað og kveinað í vinum mínum hversu fáir af þeim blogga, en eitthvað virðist nú vera að breytast í þeim málum.
Ég vil kynna tvo nýja bloggara:

Begga: Frábær stelpa í alla staði, verst að hún býr nú á Akranesi, en ekki örvænta því að framkvæmdir eru hafnar á mannráni til að fá hana aftur í bæinn.
Heiða: Heiða er mögnuð stelpa sem ég kynntist í gegnum Kristínu, en fyrst hélt ég að hún væri rosalega feimin, en eftir partý ársins (afmæli Elísu og Höllu) kynntist ég henni í raun og veru og hún er alveg mögnuð!

Velkomnar í bloggheima stelpur og megiði blogga vel og lengi

Tilkynning:
Kæru vinir og samfarendur.
Það tilkynnist með trega í hjarta að Frú Matsala(A.K.A. Frú Húsvörður) hefur blekkt okkur enn einu sinni.
Eftir að hafa fagnað sigri(smb:) forðum daga grátum við nú krókódílatárum af mæði.
Herferð gegn Frú M+H verður skipulögð á næstu dögum.

Skráning í hópa er hafin, og munið að sjúkrakostnaður er ekki innifalinn.

Hrebbnan

Af veikindum
Það var fimmtudagur.
Ég vaknaði, hress og kát að ég hélt og ætlaði að gera mig klára fyrir enn einn sólskynsdag í lífi mínu.
Þegar ég ætlaði að taka undir með fuglum landsins syngja morgunsönginn góða brá mér heldur betur í brún; ég var raddlaus.
Ég sem hef aldrei áður verið raddlaus sá líf mitt þjóta hratt hjá(sá m.a. mína eigin jarðarför). Raddleysið gat ekki átt sér stað á betri tíma einkum vegna þess að sama dag áttu að hefjast æfingar á leikritunum 2 sem ég leik í, og mín bara raddlaus.

Ég æjaði og veinaði, hljóp upp í næsta apótek, reif í bindið á apótekaranum og bað hann vinsamlegast að selja mér eitthvað raddsterkt meðal svo að ég mundi nú eignast rödd á ný.

Eftir þriggja daga bið hef ég endurheimt rödd mína að fullu, og þakka ég apótekinu við Garðartorg,Gbæ ekki fyrir hjálpina heldur Apótekinu,Kringlunni.

Á lyfjum
Ég vil biðja lesendur afsökunar ef blogg þetta reynist hrátt og leiðinlegt, ég er nefnilega á róandi.

Orsök lyfjatöku minnar eru jólin.

Eftir að hafa loksins lokið við prófin ákvað ég að taka að mér vinnu í Hagkaup,Kringlunni..en vissi ekki að allt ætti eftir að enda í tómri vitleysu.

Eftir að vísakort landans höfðu verið útstraujuð og peningar orðnir þunnir af ofnotkun var minni ekki um set að hugleiða hversu Íslendingar eru nú brjálaðir.
Allt var keypt sem hægt var að kaupa, og það munaði ekki miklu að það hæfist uppboð á forláta heftara sem ég hafði í fórum mínum á kassanum, einfaldlega vegna þess að hann var sá eini sem var eftir í búðinni.

Þann 24.des fór ég til læknis og fékk lyfseðilsskyld róandi lyf, og hélt að mér færi nú að batna af jólastressinu sem kaupóðir landar hefðu smitað mig af.

Dagarnir liðu og allt virtist vera að fara á góðann veg, eða þangað til að útsala Hagkaupa byrjaði í gær, föstudag.

Þá gersamlega hrundi ég saman, gleypti heilt glas af róandi og drakk heila vodkaflösku með.
Fólk stóð í svitagallanum á útsölunni, og var virkilega að kaupa allar vörur einfaldlega vegna þess að þær voru á útsölu.
Í einu horninu sá ég móðir af nesinu, með varamenn ef einhver af hennar "útsöluliði" skyldi nú falla úr keppni, verða þreyttur eða hreinlega missa vitið.
Þarna voru mæðurnar sem ekkert fengu í jólagjöf nema vonlaus náttföt að skipta þeim yfir í nýjustu Lindu.P. bókina, feður sem vildu bara vera með, enda skiptir ekki öllu máli að vinna á útsölum, heldur bara að vera með, ikke?

Eftir þetta var ég lögð inn á Klepp,hraðferð og má mig finna þar á stofu 666.
En vinsamlegast ekki mæta með Hagkaupspoka, því að ég ræðst á hann eins og naut á rautt klæði.

Blóm og kransar afþakkaðir.
Hrebbna

Nú árið er liðið í aldanna skaut
..eða næstum því.

Ég fór að hugsa í gær hvað árið 2003 hefur verið rosalega gott, og vil ég nú síst af öllu að það endi.

Hér verða upp talin nokkur atriði sem undirrituð hefur afrekað á árinu.

Afrek ársins:

Rocky Horror

Ég er án efa stoltust af Rocky Horror batteríinu.
Leikritið var sýnt í FG og atriði úr leikritinu voru sýnd á hinum ýmsu uppákomum, í sjónvarpi, á Listahátíð í Garðabæ og á Broadway.
Gefinn var út geisladiskur þar sem undirrituð söng í 4 lögum, leikskrá og nærbuxur tileinkaðar leikritinu.

Bílpróf:

Jú, yfirvöld leyfðu hinni hættulegu hrebbnu að taka bílpróf eftir endalausar umræður á alþingi.
Í framhaldinu var einnig keypt sjálfrennireið sem reyndist heita Margeir.

Kjör í listanefnd nffg:

Eftir mikla baráttu skyttanna þriggja(elísa h., elísa og ég) í kosningabaráttunni náðu aðeins tvær kjöri, ég og elísa h.
Mikill sigur fyrir nörda nær og fjær að komast inn i þotulið nffg.

2.sæti í hæfileikakeppni fg:

Undirrituð, ásamt Bryndísi og Elísu H. varð í öðru sæti í forkeppni á vegum fg fyrir hæfileikakeppni framhaldsskólanna. Tekið var atriði úr hinni víðfrægu þöglu mynd fyrirtækissins æ.sæ.fi.co. (æslandikk sælent móví film corperasion) við mikinn fögnuð áhorfenda.

2.sæti í Leiktu Betur:

Eins og oft hefur komið fram varð lið fg í öðru sæti þar sem undirrituð fyllti fyrirliðasætið af einstakri snilld. Liðið tapaði sanngjarnlega á móti snilldarliði MH.

Þar með eru taldir upp sigrar ársins 2003, en mikils er að vænta árið 2004.
Væntanlegt er:
Ný byrjun í nýjum skóla
Nýtt leikrit,nýtt hlutverk,nýr geisladiskur
1.árs bloggafmæli
..og margt fleira skemmtilegt.

Ég vil kæru lesendur þakka fyrir árið sem er að líða og vona að það nýja verði jafn frábært og 2003.

Með áramóta og nýárskveðju:
Hrebbna

Skrifað í snjóinn
Ég blogga hér í beinni úr snjóhúsinu sem mér tókst að byggja í morgun.
Mér varð ljóst að ég kæmist ekki aftur inn í steinhús mitt eftir heiðarlega tilraun til þess að komast til vinnu á litla fólksbílnum mínum, og ákvað ég að byggja mér snjóhús meðan ég biði.
Björgunarsveitarmeðlimir hafa ekki enn svarað morsskeytum mínum sem ég sendi með því að spila á forláta munnhörpu sem ég fann á botninum í veskinu mínu, ásamt varalit sem ég kannast ekki við að eiga.
Í handhæga vasaútvarpinu sem ég fékk frá löngu gleymdum ættingja hef ég fregnir af því að bílar séu fastir hér og hvar, í innkeyrslum sem og á vegum úti.
Ætli einhver finni mig áður en ég drukkna í eigin hori?
Endilega lítið við í snjóhúsinu sem staðsett er einhversstaðar milli heims og helju.
En verið varkár, ekki banka of fast því húsið gæti hrunið!

Kaffi á könnunni
Hrebbna

Af jólaglöggum
Já, þetta voru nú aldeilis gleðileg jól.

Dagurinn byrjaði á léttri vinnu til 14, og svo var haldið heim þar sem manni var hent undir kalda sturtu, sökum þreytu og greiddur og klæddur í fermingargallann. Síðan var mér tilkynnt hátíðlega að þetta væri eina árið sem mér hefði ekki borist eitt einasta jólakort. Og hvað með það sagði ég nú bara.

Farið var með pakka til krakka sem hoppuðu og skoppðu, uppfull af spenningi og tekið var á móti pökkum frá foreldrum barnanna sem voru komið með hausverk og báðu þess heitast að klukkan færi nú að slá sex svo að börnin mundu setjast niður stillt og prúð og vera hljóð í örstutta stund.

Eftir öll þessi ósköp kom ég heim, og var þess vör að hvítur bleðill stóð hálfur út og hálfur inn í bréfalúgunni. Mér varð hugsað það þetta væri líklegast enn eitt jólakortið til systur minnar, en viti menn á því stóð "Hrefna".
Jólakort þetta var frá konungi selfoss, Steina.
En ég er samt alveg viss um að öll jólakort sem áttu að berast til mín hafi borist til tveggja alnafna minna, eða að jólapósturinn hafi komist í sterkt jólaglögg móður minnar sem borið var á borð á þorláksmessu í stíl við kæsta skötuilminn, og villst með póstinn í næsta hús.

Er klukkan sló sex færðist friður yfir göturnar og steikt svínið var borið á borð ásamt fríðu föruneyti meðlætis.
Þegar heimilisfólk hafði étið yfir sig var ákveðið að nú skyldi opna pakkana.
Það sem ástkærir ættingjar gáfu mér var m.a:kápa,föt,nokkur af helstu verkum Shakespears,forláta dvd mynddiskur,tveir geisladiskar og geislaspilari.

Geislaspilari þessi á að vera mp3 spilari í senn, en reyndar hef ég ekki fundið út hvernig hann virkar og af hverju spilarinn neitar að spila hvern einn og einasta disk sem ég á. Kannski er það af því hann er frá U.S.A?

En nóg um jólagjafir og kort í bili, hvernig voru ykkar jól kæru lesendur?

Jólin koma
Kæru lesendur.
Ég vil óska ykkur öllum gleðilegra jóla og vona að þið hafið það gott á sjálfan aðfangadaginn.

Ég vil benda þeim á sem ekki enn hafa fundið jólaandann að hann finnst á botninum á dýrasta kampavíninu í ÁTVR.

Grín í skammdeginu
Alveg síðan að ég var einungis fóstur í móðurkviði hefur mig langað til að prófa að vinna við að tala í kallkerfi, svona eins og eru í verslunum hagkaupa og á fleiri stöðum.
Dæmi:,,Aron,Aron, Þú ert vinsamlegast beðinn um að hafa samband við þjónustuborð"
Þar sem ég vinn nú í verslun Hagkaupa í Kringlununni hljóma fögur orð stúlkunnar sem vinnur við kallkerfið ótt og títt í eyrum mér yfir

Mikil ósköp væri það kómískt ef "uppkallarinn" væri skrollmæltur, eða hefði "texas" hreim, það væri nú tilbreyting, ikke?

Ef að ég ´hlýt einhverntímann þann heiður að vera "uppkallari" langar mig að breyta örlítið til, og máské breyta í sífellu um rödd, eða koma með klassíska brandara; "Bolli,Bolli, þú ert vinsamlegast beðinn um að koma inn í búsáhaldadeild", eða "Sigríður, Sigríður, þú ert vinsamlegast beðin um að koma inn í upplýsingar að sækja BrandAra"
Í framhaldi af þessu mundi ég í sífellu stama, og gera mér upp taugaveiklun, lesa orðin afturábak og fleira.

Ég bið ykku, kæru lesendur að bíða spennt, því stundin mun koma.

Fylgist með á www.hrebbna.tk

Þangað til næst

Af almenningi,heimsku og hneykslum
Kæru grúbbumeðlimir.
Ég biðst afsökunar á því að fullunninn listi hafi ekki enn verið birtur og mun sennilega ekki birtast fyrr en að nokkrum dögum liðnum.
Gott meðal við spennu af völdum þessa er að fá sér eitt vatnsglas, (drekkist standandi á höndum í gegnum nefið)

Kæru lesendur.
Ég vil biðja ykkur að fylgja mér í bæn og biðja fyrir öllu heimska fólkinu sem býr á Íslandi í dag,
Í gær í vinnunni (kringlan) kom til mín kona þar sem ég stóð í dömudeildinni að vinna.
Kona þessi ber upp spurningu:

Atburður:Skandall
Staður:Kringlan
Stund:um kl 14:00
"Fyrirgefðu fröken, ekki gætiru mátað þessa peysu fyrir mig, þú ert nefnilega álíka feit og dóttir mín?

Ég átti ekki til aukatekið orð. Að segja þetta við mann svona beint í fésið.
Nú er ég frekar meðvituð um að ég er ekki bara skinn og bein, en common, að kalla mann feita!

Nú drekk ég aðeins munnvatn mitt og borða kuðlaða post-it miða.

Uppgjör
Akademia Grúbbunnar(Kristín og Elísa Hildur) hafa setið sveittar undanfarna daga. Helstu ástæður má máské rekja til prófundirbúnings en fréttamenn www.hrebbna.tk fóru á stúfana fyrir stuttu og komust að hinu sanna.
Þær stöllur hafa verið að útnefna nokkrar af stelpunum sem sitja í hinu nýja horni skólans (eftir að hið gamla var hertekið) sem ljósku ársins,hneyksli ársins,jólabarn ársins, íþróttafrík ársins, ofl ofl og fannst stjórnanda þessarar síðu internetið fátækara ef þessi listi yrði ekki birtur hér.
Listinn verður birtur í heild sinni á laugardaginn þar sem samkoma akaedemiunnar verður á föstudaginn næstkomandi.

Jólabarn ársins:
1.sæti:Án efa Lísa fyrir að koma með "söppræs" litlu jól síðasta skóladaginn
2.sæti:Elísa A. fyrir að gera hornið okkar jóló með endalausum myndum af snjóköllum og ect.
3.sæti: Halla fyrir að koma með "handhæga" ferðageislaspilarann svo við gætum spilað jólalög.

Íþróttafrík ársins:
1.2 og 3.sæti: Kristín Eva. Hver annar í grúbbunni á "nike" hárteygju?
Ljóska ársins:
1. sæti: Er án efa Steinunn. Quote:"Glasabörn fæðast í glösum, er það ekki?"
2-3.sæti:verður haldið leyndu, mikil samkeppni virðist vera um sætin tvö.

Hneyksli ársins:
1.sæti: ?Hrebbna fyrir að þekkja ekki muninn á Jimi Hendrix og Bob Marley(segjist vera með frægt-fólk-blindu)
2.sæti: Steinunn fyrir að halda að glasabörn fæðist í glasi.
3.sæti: Hrebbna fyrir að vita ekki hvað "FUTURAMA" var.

Eins og áður var sagt mun tæmandi listi birtast á laugardag að öllum líkindum

GSMblogg prufa
Nú er sem sagt hægt að blogga með farsímanum sínum hvar sem maður er staddur. Kannski maður fari bara að blogga í gegnum gemsann.
Áhugavert, ikke?

Dagar taldir

Þegar ég var yngri var fastur liður í desember að horfa á jóladagatal sjónvarpsins. Jóladagatalið vakti gleði hjá undirritaðri og stytti án efa biðina í stóra daginn.

Hver man ekki eftir jóladagatölum eins og Á baðkari til Betlehem(1990), Tveir á báti(1992) og Blámann(Stjörnustrákur)(1991)?

Á hverju ári, til ársins 1998 að ég held var búið til nýtt og spennandi jóladagatal, en undanfarin ár hafa nokkur af fyrri jóladagatölum verið endursýnd og jafnvel endurendursýnd.

Nú er svo komið að ég nenni ekki lengur að horfa eða jafnvel hugsa um jóladagatal sjónvarpsins vegna þess að mér finnst ég alltaf vera að horfa á þau sömu, smb. Klæng Sniðuga og fl.

Ég sit í stað uppi með súkkalaðijóladagatal og dagarnir eru lengi að líða til jóla.

Heilabrjótur
Ef guð á að hafa skapað heiminn, hver skapaði þá guð?

Gleymd list
Upp á síðkastið hef ég tekið meira og meira eftir því hvað fimmaurabrandarar eiga undir mikið högg að sækja.
Þetta er alveg gleymd brandaralist og vil ég biðja alla þá sem vettlingi geta valdið að ganga hér og nú í fimmaurabrandara-verndarafélagið
Hver man ekki eftir hinum glæsta brandara: "allar stelpurnar voru með brjóst, nema Lena, hún var með spena " og fleiri gullmola úr safni fimmaurabrandara.
Ég hvet einnig alla þá sem luma á einhverjum brandara að skrifa þá í commentin og jafnvel í framhaldi af því gæti ég í jólafríinu komið með fimmaurabrandara dagsins og svona.. hvernig væri það?

Af leikhúsferðum

Samkvæmt nýjustu talningu hef ég aldrei farið jafn oft í leikhús á einum mánuði og í nóvember, ef sýningatímabil Rocky Horror er ekki talið með.
Í nóvember fór ég að sjá; Common Nonsense, Ríkharð 3ja og Kvecth.
Og, það sem er enn skemmtilegra var að ég þurfti ekki að borga krónu fyrir aðgöngumiða að neinni sýningu.

-Common Nonsense er um fólk sem býr CommonNonsense er um fólk sem býr í nútíma- vestrænu- neyslusamfélagi kerfa og hluta sem mótar líf þeirra og samskipti, andleg, líkamleg og tilfinningaleg. Þema verksins vekur upp spurningar um stöðu okkar í þessu samfélagi út frá óvenjulegu, "skökku" og spaugilegu sjónarhorni. -

-Mér fannst þetta alveg hreint bráðfyndin sýning. Ég var svo heppin að fá að kíkja á æfingu þegar tvær vikur voru til frumsýningar og skildi ég hvorki upp né niður þá í þann klukkutíma sem ég sat. En þegar maður sá leikritið í fullri lengd þá rann það upp fyrir mér hversu sniðug þessi hugmynd væri að spinna upp leiksýningu í kringum uppfinningar.
Golden moment:Þegar sífulli kennarinn var í sífellu að tala um merka skáldið Svein Kára sem síðar reyndist vera framhjáhald móður hans.
Stigagjöf: 3 og háfl hrebbna af 5


-Ríkharður þriðji er eiitt magnaðasta leikrit Shakespeares um grimmúðleg átök, illsku og völd, og von fólks um að upp renni nýir og betri tímar. Ríkarður þriðji er ein af ógleymanlegum mannlýsingum skáldsins, heillandi illmenni sem svífst einskis til að ná völdum. Og allt í kringum hann eru sterkar konur sem þurfa að takast á við skelfilegar aðstæður og ill örlög. Eitt af stórvirkjum heimsbókmenntanna í óvenjulegri uppfærslu sem fæst við leikhúsið og lífið sjálft!-

-Ég labbaði inn á sýninguna algerlega hlutlaus. Ég vissi reyndar örlítið um Ríkharð en ekki það mikið. Vonir mínar og væntingar voru á núllpunkti en ég kom út með allt á suðupunkti, ef svo má að orði komast.
Alveg ágætis sýning, Hilmir stóð fyrir sínu en ekki gat ég gert að því að ein aðalleikkonan fór alveg óstjórnlega í taugarnar á mér vegna ofleiks.
En sýningin var í heild mjög skemmtileg og vel upp sett, sviðsmyndin mjög flott og mikið gert úr öllum hlutverkum.
Golden moment:Rúnar Freyr Gíslason sem hinn fagri konungur Ríkmond, svo glitrandi og skrækróma prins hef ég aldrei augum litið.
Stigagjöf: 3 hrebbnur af 5

-Kvetch fjallar um 5 einmana manneskjur í firrtum heimi og stöðugan kvíðan sem nagar þau inn að beini. Aðstæður persónanna eru dapurlegar og kunnuglegar, hugsanir fólksins (sem eru talaðar í verkinu) eru einnig dapurlegar og kunnuglegar en þegar þetta kemur allt saman verður útkoman drepfyndinn hrærigrautur.

-Alveg hreint brjálæðislega gott leikrit. Ég á varla nógu sterk orð í orðasafni mínu til þess að lýsa upplifuninni. Mjög opinskátt leikrit verð ég að segja. Ef þú ferð mjög auðveldlega hjá þér þá mæli ég ekki með þessu leikriti.
Golden moment:Þegar leikari kom fram nakinn og sýndi fram á það að mannslíkaminn er fagur, hvort sem maður er grannur eður ei.
Stigagjöf: 4 OG 1/2 hrebbna af 5

Að finna upp hluti
Það eru svo margir hlutir þessa dagana sem mig vanhagar um sem hafa ekki enn verið fundnir upp.

T.d. af hverju eru ekki framljós á bílum, rétt eins og stefnuljós? Þá er ég að meina svona blikkandi framljós sem sýna að maður ætli áfram en ekki beygja?

Svo lenti ég í því um daginn að ég stóð í sakleysi mínu í miðborginni á gangstétt einni og beið eftir að komast yfir götuna, þar sem grasið var grænna. Þar sem engin gangbraut var í aðsigi ákvað ég að reyna eftir fremsta megni að labba yfir götuna þegar tækifæri gafst, en það kom aldrei.
Og þarna stóð ég, ein eins og kjáni að bíða eftir að labba yfir götu kl 17:00 á föstudegi, ekki gáfað það? Ég ætla að finna upp svona gangbrautardúk eða handhægt stöðvunarskyldumerki sem eru bæði tvö svona vasaútgáfur af frumútgáfunum. Þá væri gangbrautin í handhægu dúkaformi og stoppskyldan væri í svipuðu formi og regnhlíf, bara smella upp og þá er það komið!

Einnig leita ég, þar sem prófin eru að nálgast að buxum með rasspúða, því oft reynist prófsetan löng og ströng og því vert að sitja á þægilegu undirlagi.

Svo af því að ég er byrjuð að hugsa um próf og svona, þá væri ég alveg til í að búa til svona prófborð með bjöllu sem maður dinglar ef manni vantar aðstoð svo maður þurfi ekki að sitja með upprétta hendi í langan tíma og vera síðan það slappur í hendinni að maður getur ekki skrifað.

Ég óska eftir samstarfsmanni til að framkvæma þessi verkefni, sjúkrakostnaður er ekki innifalinn.

Í tímaþröng

Ung stúlka óskar eftir auka klukkutíma á lágu verði sökum tímaleysis. Hafið samband, Hrefna hrefna_@hotmail.com

Ef ég hefði tima til að hugsa um hvað ég ætti að blogga um væri heimurinn miklu betri, en því miður lesendur góðir.
Hverjum datt í hug að hafa 24 klst. í sólarhring, af hverju ekki 26?
Persónulega gæti ég þegið tvo klukkutíma í svefn í viðbót.

Helstu orsök tímaleysis er lokaverkefni sem ég er að vinna að í leiklist.
Sýning á verkinu verður á fimmtudaginn kl 19:30 að öllum líkindum og kostar ekkert inn! Ég persónulega mæli með þessari listrænu sýningu og ekki spillir fyrir að fá heitt kakó og með því eftir á, eða jafnvel fyrir.

Sýning þessi fjallar um Rómeó og Júlíu á nýstárlegann hátt. Leikritið hefur verið stytt niður í tvö atriði, þ.e. ástarsenur og verður sýningin með frumlegum blæ.

Þeir sem hafa áhuga geta nálgast frekari upplýsingar hjá undirritaðri.

Internetið hefur máttinn
Þegar fólk kemst á vissan aldur hugsar það oft um hver það er í raun og veru.
Margir eyða fleiri klukkustundum í leit að "sjálfinu" og komast að öllum líkindum hvert það er.

En kæru vinir, við þurfum ekki að eyða dægrunum löngum í það að leita hver við sjálf erum því internetið hefur lausnina.
Á fjölmörgum síðun internetsins má finna það út hver maður er, hver maður var í fyrralífi og hver maður hugsanlega mun vera í framtíðinni.
Einnig er hægt að finna út hvort maður sé í raun og veru gella, hvaða poppstjarna maður væri ef maður væri poppstjarna og hvaða friens-persóna maður væri.

Sem sagt, Internetið hefur lausnina, og samkvæmt því...

1.Mun ég hafa verið ljónatemjari og þjálfari í sirkus á 12.öld á Norður-Englandi í fyrra lífi.
2.Ætti ég að vera rauðhærð
3.Mun ég verða geimvísindafrömuður í framtíðinni
4.Er ég gella
5.Er uppáhalds osturinn minn Feta
6.Væri ég afródita ef ég væri gyðja
7.Þá héti ég zskdof ef ég byggi á mars
8.Kostar sál mín 7.879 $


Kæru lesendur, ég mun nú alfarið tileinka mér geimvísindi sem áhugamál, versla fetaost í tugatali og breyta nafni mínu í zskdof því ég hef fundið "sjálfið" á netinu.

Fordæmi sambloggara fylgt
Í þessu bloggi ætla ég að fylgja fordæmi sambloggara,vinkonu og leiklistarunnanda og blogga um leikverk það er sett verður upp á vegum NFFG þetta árið, eða í raun næsta árið.

Í ár verður það enginn annar en söng- og gleðileikurinn Litla Hryllingsbúðin-eða á frummáli The Little Shop of Horrors.

Eftir langar og strangar prufur var loks í gær tilkynnt hverjir færu með hvaða hlutverk og eru allir á því máli að vel hafi verið valið í flest hlutverk.

Undirrituð fékk hlutverk í sýningu þessari og mun ég fara með hlutverk guðlegrar raddar sem kynnir í raun framvindu verksins í forleik, og bráðfyndins kúnna.

Nánari hlutverkaskipan verður svo að koma í ljós á frumsýningardegi , þ.e. mars 2004 því ég er ekki viss hvort ég megi leka út þessu hernaðarleyndarmáli.

Gamalt og gleymt
Þegar maður eldist eru margir hlutir sem áður voru spennandi hversdagslegir og leiðinlegir.
Hér á eftir kemur listi yfir mjög svo hversdagslega hluti sem áður mér framandi..


1. Að fara í strætó: Eftir að hafa alist upp í krummaskurði eins og Álftanes er, var framandi að taka strætó t .d. upp í Kringlu eða á Laugarveginn. Hugsa sér, engir foreldrar að keyra og maður gat ferðast hvert á land sem er-fyrir aðeins 50 kr.

2.Að vera einn heima:Þó svo að það væri ekki nema hálftími var svo margt sem hægt var að gera þegar maður var einn heima. Oft notaði ég ímyndunaraflið og byggði oft indjánatjald inni í stofu mér til yndis og skemmtunar. (Ef ykkur vantar upplýsingar um byggingu slíks tjald, endilega látið mig vita)

3. Að fara í matvörubúð: Hver man ekki eftir því þeagr maður labbaði inn í matvörubúð, beint í nammideildina og fannst maður vera kominn í himnaríki?

Lista lokið í bili.

pæling
Fyrir allnokkru var ég stödd í Kringlunni á vappi í mínum eigin heimi eins og vanalega, og kem ég auga á mann nokkurn að nafni Snorri. Sá labbaði milli fólksfjöldans og var að reyna að selja þeim syndaaflausn fyrir 1000 kr stykkið. Syndaaflausnin var í A4- blaðaformi.

Ég æjaði og veinaði og skammaðist yfir því hvert heimurinn væri eiginlega að fara. Mest langaði mig að hrifsa öll blöðin af manninum og borða þau og hindra þar með að maðurinn gæti selt þeim vitlausu fyrrnefnt plagg.

Ég hugsaði með mér að maðurinn stæði þarna til einskis, "það kaupir enginn þessa vitleysu" sagði ég við sjálfa mig, en viti menn. Ég var ekki fyrr búin að ljúka þeim orðum í huga mér að maður keypti eitt ef ekki tvö plögg.

Hvernig ætlar Snorri þessi að koma því til skila til hins æðra að einhver aðili sé laus synda sinni og sé þar með orðin hrein sál?


Ég fór heim, bjó til mitt eigið plagg, hengdi það upp á vegg og grét yfir heimsku samborgara minna.

Í morgunsárið
Fyrir um 10 mínútum skreið ég úr dvala svefnsins við dyrabjölluhljóm.
Þar sem ég var ein heima varð ég að standa upp og gjöra svo vel að opna hurðina.
Fyrir utan stóðu tveir menn, einn örugglega á fertugsaldri og annar töluvert yngri, ætli hann hafi ekki verið svona 20 ára, ef það.
Þeir spurðu mig nývaknaða hvort þeir mættu fræða mig um Biblíuna, og þá varð ég sko skelkuð.
Ég sagði pent nei takk, en þar sem ég hef hlotið gott uppeldi þáði ég þó nokkra bæklinga frá þessum fræðandi mönnum og óskaði þeim síðan góðs gengis.

Svo spurði ég sjálfa mig;

Nú var ég í kristnifræði öll mín 7 ár í grunnskóla og svo stundaði ég sunnudagaskólann á mínum yngri árum og var leiðtogi í KFUK og ætti því að vera vel lærð um guð, jesús og allar þeirra gjörðir.

Er eitthvað meira sem ég hef ekki lært?

Ég trúði þessu öllu þar til ég fermdist.
Eftir fermingu má segja að ég hafi séð "ljósið".
Ég fékk hvolpavit og fór að efast um þetta allt, en samt ekki.
Það er sumt sem ég trúi, og sumt ekki.

Ég trúi t.d. að það hafi verið til einhver kraftaverkamaður að nafni Jesús sem gat breytt vatni í vín, en kallast það bara ekki töframaður?
Er Davið Blane þá ekki jafningi hans?

En ég trúi alls ekki að það sé til einn guð, sem er guð allra og alls.
Að vísu trúi ég á líf eftir dauðann en ekki að ég komi upp í eitthvað himnaríki og hitti þar fyrir Lykla-Pétur við Gullna-Hliðið.

Ef guð skapaði manninn hvaðan komu þá steinaldarmennirnir?

Í dag trúi ég einungis á sjálfan mig og lífið í heild.

Þetta eru einungis mínar skoðanir og bið ég þá að afsaka sem gætu hafa særst af lestri þessa bloggs.

LEIKTU BETUR

Í gærkveldi mætti spunalið FG á vígvöllinn( Tjarnarbíó ) og bjóst alls ekki við miklu.
Ástæðan? Jú hún var sú að kvöldið áður bjuggumst við hreinlega ekki við því að komast á úrslitakvöldið. Það var því með undrun sem við löbbuðum inn í Tjarnarbíó, um klukkan 6 í gær og bjuggumst ekki við neinu.

Fyrsta viðureignin okkar var við FB, og má til gamans geta að hálfbróðir Önnu Guðnýjar var í því liði.
Við sigruðum með þónokkrum stigamun, man samt ekki hversu miklum.
Afrakstur: Komin í 4-liða úrslit
Við sátum baksviðs og nöguðum af okkur allar neglur og vorum byrjuð á olbogunum þegar MH og Kvennó öttu kappi og hlaut MH sigur í þeirri keppni.

Næsta viðureign okkar var við MA og þar sigruðum við einnig með 24 stigum á móti einhverju.. afsakið gleymskuna.
Afrakstur: Komin í 2-liða úrslit

Það var sem sagt með mikilli hræðslu sem við stigum á svið og kepptum á móti MH. Í liði MH voru: Jakob Búllerjahn, Jóhanna, Antoine og Kobbi sem öll eru prýðisleikarar og þau áttu alveg salinn, það var bókað mál.
Leikar fóru þannig að MH vann okkur með 4-5 stiga mun.

Mér finnst það hafa verið mikill heiður að fá að keppa við þessa snillinga sem MH liðið var og áttu þau svo sannarlega sigurinn skilið!

Sem sagt var afrakstur allra herlegheitanna 2.sætið í Leiktu Betur-spunakeppni framhaldsskólanna sem mér finnst alveg frábært og segji ég bara til hamingju MH-ingar!

Fögur er hlíðin
Já góðir gestir ég segi fögurer Hlíðin vegna þess að í kvöld gerðist það óvænta.
Í kvöld sigraði spunalið effgje fva í leiktu betur forkeppninni sem haldin var í Urðarbrunni.

Svakalegt stuðningslið mætti fyrir hönd effgje og vil ég persónulega þakka þeim öllum fyrir frábæra frammistöðu!

6 lið mættu, sáu og sum sigruðu.
Liðin sem komust i úrslit voru:

EffGje
MH
Kvennó
MA

Sem sagt góðir hálsar, annað kvöld kl 20:00 mun EffGje etja kappi við þessi frábæru lið og vonandi komast sem lengst.

Húsið opnar sem fyrr kl 19:00 og hvet ég alla til að mæta snemma, því sætin eru fá og aðsókn mikil!

Hvað: Leiktu Betur, ÚRSLIT
Hvar: Tjarnarbíói, Reykjvaík
Hvenær: 13. NÓV, Miðvikudagur KL 20:00

Það er komið að ÞVÍ
Ertu orðin/nn leið/ur á sífelldu skólanámi dag eftir dag?
Ertu orkulaus eftir að hafa eytt öllum deginum í skólanum og átt engann tíma fyrir sjálfan þig?
Ég hef ekki lausn á því vandamáli, en......

Leiktu Betur forkeppni verður haldin í Urðarbrunni, FG í kvöld kl 20:00!
Húsið opnar kl 19:00 og allir að mæta.

Undirrituð er fyrirliði FG!

Líf mitt hefur legið niðri
Undanfarnar tvær vikur eða svo hefur líf mitt legið niðri.
Þannig er nefnilega mál með vexti að bróðir föður míns, Steinþór Eyþórsson lést mánudaginn 27. október og hafa síðustu tvær vikur liðið í einhversskonar móki.

Þetta var mikill missir fyrir alla fjölskylduna því Steini var mjög indæll og skemmtilegur maður. Reyndar var þetta uppáhalds frændi minn.

En margt spennandi er á döfinni, t.d. Leiktu Betur spunakeppni framhaldsskólanna, prufur fyrir söngleik og svo æfingar á sýningu sem ég er að leika í (nánar um það síðar).

En eftir þetta blogg lofa ég hins vegar að snúa aftur í mitt gamla góða bloggform og koma sterk inn.

Ég heiti Hrefna og ég er bloggari
Já góðir lesendur, ég er stolt af því að vera bloggari!
Bloggið mitt góða er minn griðarstaður þar sem hugsanir mínar láta ljós sitt skína og við tengjumst öll saman í tilfinningasúpu.

Í gær lenti ég í hörkudeilum við einn samnenamda minn hvort blogg væri bara fyrir athyglissjúkt og leiðinlegt fólk. Sá sauður virtist halda því fram að þeir sem blogguðu væru hreinlega að opinbera öll sín leyndarmál á veraldarvefnum og gætu alveg eins staðið berrössuð á Laugarveginum því það væri minna berskjaldað þar en á blogginu.

Það sem mér finnst svo skemmtilegt við blogg er að maður getur lesið um líf fólks sem maður þekkir og séð aðra hlið á þeim.
Ef ég mundi ekki blogga þá væri hausinn minn líklegast sprunginn af hugmyndum!

Ég heiti Hrefna og ég er bloggari

Vetrarböl
Kæru lesendur.
Spennið beltin, þrengið axlaböndin,herðið slaufuna því hálkan er komin.
Já, ég segji það og meina það, hún er komin og ekki til þess að kveða burt snjóinn ónei!

Litla sögu langar mig að segja ykkur:

Í gær var faðir minn kær staddur fyrir utan sjoppu nokkra í bæ einum er kenndur er við Garða. Í sínu mesta sakleysi ætlar hann að stíga út úr bifreið sinni og ganga galvaskur inn í sjoppuna, en það vill nú ekki betur til en hann dettur í hálkunni og beint á andlitið.
Maðurinn lá þar slasaður í framan og enginn kom til hjálpar. Fólk labbaði fram hjá og enginn gerði neitt.
Faðir minn náði þó að standa á fætur og labba inn í sjoppuna og biðja um aðstoð, sem hann og fékk.
Þar sem faðir minn er einstaklega þrjóskur maður neitaði hann alfarið því að hringt yrði á sjúkrabíl og keyrði slasaður í framan heim þar sem ég tók á móti honum alblóðugum.
Ég fylltist reiði út í mannkynið sjálft og langaði helst að rífa símaskrána í tætlur og brenna hana til að ná að hefna mín á sem flestum en ég hélt ró minni.

Ég keyrði föður minn upp á slysavarðstofu þar sem gott fólk tók á móti og hlúði að honum.

Í dag er maðurinn stórskaddaður í framan, sért vart út um hægra augað. Hann er allur svartur á auganu og upp að enni og líður honum frekar illa.

Ég spyr ykkur kæru lesendur, er Ísland virkilega svona í dag?
Að fólki sé algerlega sama um náungan?
Ef svo er græt ég það sem ég á eftir ólifað, því mér finnst þetta mjög hart.
Ég vil skoðanir, hvað mundu þið lesendur góðir gera ef þið sæjuð mann á sjötugsaldri liggja alblóðugann og sárþjáðann í götunni að vetri til?

Ég vona að ég fái aftur trú á mannkyninu

Nú er úti veður vont
Ég fór á skauta í dag, án þess að borga.
Skautasvell þetta var staðsett fyrir utan hús mitt, nánar tiltekið á hellu einni sem staðsett er fyrir framan útidyrahurðina.
Er ég, nývöknuð og morgunhress steig út rann ég beint á rassinn aftur inn í forstofu sem var gott því þar er hiti í gólfi, skárra en að lenda úti í kuldanum.

Hef ég ákveðið að fjárfesta í mannbroddum þegar ég fæ útborgað en á meðan verð ég að notast við hárbroddana á fótum mér til að hindra þetta týpíska "fótbrautmigíhálku" einkenni.

Frægðarsól
Frægð mín hefur farið minnkandi, og má rekja ástæðuna til sjónvarpsþáttar er sendur var út á fimmtudaginn kl 20, svo endursýndur á föstudaginn kl 18 og endurendursýndur á sunnudaginn, þ.e. í dag kl 16.

Umræddur þáttur var þátturinn 7.níu,13 á Popptívi.

Tekið var viðtal við undirritaða og Elísu nokkra Hildi sem þótti fara vel fram, þó viðtalið hafi verið klippt sérlega mikið til og stytt.
Ég fékk ófáar símhringingar um það að ég hefði verið á öldum ljósvakans, þar á meðal aldraðri frænku minni, sem horfði víst á þáttinn tvisvar sinnum.
En þó svo að viðtalið hafi farið vel fram, og frægð mín við það að ná hámarki fór hún öll út um þúfur þegar cretid-listinn kom(sá sem kemur alltaf á eftir þáttum, hverjir voru í þættinum o.s.frv). Þá var nafn mitt fyrst á lista, þ.e.
Hrefna Gunnarsdóttir..
Ég hljóp fram í skyndi og spurði föður minn, Þórarinn hvort hann hefði nokkuð skipti um nafn í flýti til að þekkjast ekki á götum úti, en svo reyndist ekki.

Sem sagt, fjölmiðlar brugðust mér, en til að kippa þessu í lag hef ég íhugað að breyta um eftirnafn, sem sagt úr Hrefna Þórarinsdóttir í Hrefna Gunnarsdóttir. (Ég gæti þá jafnvel sagt að ég væri dóttir Gunnars frá Hlíðarenda, eða Gunnars Eyjólfssonar leikara.

Hætt þessu
Hrefna Gunnarsdóttir

Fyrsti dagur vetrar
Þar sem vetur er genginn í garð vil ég óska lesendum gleðilegs veturs og megi vorið sem á eftir kemur vera blítt og fagurt.

Ég tók eftir því um í dag er ég var ein á labbi á laugarveginum að flestir, ef ekki allir voru svo rosalega mikið að flýta sér.
Í mínum hugleiðingum leit ég á klukkuna sem snöggvast og sá að hún var ekki nema 3, þannig að fólk gat varla verið að flýta sér heim eftir langan vinnudag, eða í skólann, en hvert voru allir að fara?
Af hverju þarf fólk alltaf að flýta sér?
Það er ekki eins og maður græði eitthvað aukalega á lífinu ef maður flýtir sér nú smávegis.

Ég legg til að morgundagurinn, þ.e.a.s. mánudagurinn verði flýti-laus dagur!